Newswee: Ρεπορτάζ-σοκ από το σύγχρονο Νταχάου της Μόρια

    Ελλάδα, ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, Ευρώπη, ΠΟΛΙΤΙΚΗ   

Μόρια: Στο στρατόπεδο συγκέντρωσης μεταναστών και προσφύγων που φτιάχτηκε από την ρατσιστική Ευρώπη και την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ! Κάθε εβδομάδα και ένας βιασμός!

«Οι μητέρες που ζουν στη Μόρια, μένουν ξάγρυπνες όλη νύχτα, προκειμένου να προσέχουν τα παιδιά τους» περιγράφει το Newsweek

«Όταν ο ήλιος εξαφανίζεται πάνω από το μεγαλύτερο κέντρο προσφύγων στην Ελλάδα, το ίδιο κάνουν τα παιδιά και οι γυναίκες» τονίζει στο ρεπορτάζ, κάνοντας λόγο για κλίμα φόβου και τρομοκρατίας, ενώ μεταφέρει καταγγελίες των Γιατρών Χωρίς Σύνορα για τα δεκάδες περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης.

«Οι μητέρες που ζουν στη Μόρια, μένουν ξάγρυπνες όλη νύχτα, προκειμένου να προσέχουν τα παιδιά τους» περιγράφει το Newsweek εξηγώντας ότι ο λόγος δεν είναι άλλος από τα περιστατικά βίας και σεξουαλικής κακοποίησης, τα οποία πλέον αποτελούν καθημερινό φαινόμενο στο κέντρο φιλοξενίας της Λέσβου.

Ως ένα βασίλειο του τρόμου, όπου κυριαρχεί ο φόβος των σεξουαλικών επιθέσεων και βιασμών και το αίσθημα της εγκατάλειψης από τις ελληνικές Αρχές περιγράφουν τη Μόρια πρόσφυγες, μιλώντας στο Newsweek.

«Είναι πολύ άσχημα τα πράγματα. Η Μόρια δεν είναι ασφαλής», λέει μια 32χρονη Αφγανή που έφθασε στη χώρα μας από το Ιράν με τον άνδρα και το ανήλικο παιδί τους. «Άκουσα ότι πάνε άνδρες στο δάσος, πίνουν, πετούν πέτρες. Ότι αρπάζουν αγόρια και κορίτσια. Όλοι εδώ ζούμε με τον φόβο».

Ένας 21χρονος που άκουσε τη συζήτηση της γυναίκας με την δημοσιογράφο Σαντάλ ντα Σίλβα του αμερικανικού περιοδικού, παρεμβαίνει: «Συμβαίνουν πολλά… Κι όχι μόνον βιασμοί», λέει. Ο νεαρός Αφγανός, που διέφυγε επίσης από το Ιράν, αποκαλύπτει ότι έχει ακούσει άνδρες στον αυτοσχέδιο καταυλισμό εκτός της Μόρια να συζητούν για περιπτώσεις 12χρονων παιδιών, που εκδίδονται έναντι αμοιβής. «Τους ακούω να λένε «α, χθες το βράδυ αγόρασα ένα κορίτσι» και να περιγράφουν μετά με λεπτομέρειες ό,τι ακολούθησε.»

Τον τρόμο της Μόρια βίωσε και μια άλλη μητέρα που έζησε με τον άνδρα της και τα τρία παιδιά τους επί τρεις μήνες στον καταυλισμό προτού τους μεταφέρουν σ’ έναν άλλο στο Καρά Τεπέ, περίπου 5 χλμ, μακρύτερα. Έπαιξαν κορώνα-γράμματα τις ζωές τους στο μακρύ ταξίδι από το Αφγανιστάν για να φθάσουν τελικά στη Μόρια και να περνούν τις νύχτες τους ξάγρυπνοι μετά τα όσα άκουσαν από μια οικογένεια συμπατριωτών τους για τον βιασμό της εξάχρονης κορούλας τους. «Έπαιρναν τα παιδιά στο δάσος και τα κακοποιούσαν», είπε η γυναίκα. «Φοβόμασταν ότι θα πεθάνουμε εκεί. Αλλά δεν βλέπαμε καμιά ελπίδα». Η 29χρονη είχε εργαστεί στο παρελθόν στην πατρίδα της σε ΜΚΟ που φρόντιζε γυναίκες -θύματα διώξεων. Κι όπως λέει, τα παιδιά της ακόμη δυσκολεύονται να ξεχάσουν τον εφιάλτη της Μόρια. «Είμαι σίγουρη ότι έχουν ψυχικά προβλήματα», λέει.

Από τα μέσα Μαϊου τα κρούσματα σεξουαλικής βίας έχουν εκτοξευθεί στη Μόρια. Κάθε εβδομάδα αναφέρεται και ένα νέο κρούσμα με θύματα γυναίκες, νεαρούς άνδρες και παιδιά κάτω των 18 ετών, σε δύο μάλιστα περιπτώσεις ηλικίας 5 ετών.

«Σε μια περίπτωση ένας πατέρας έφυγε για λίγο από τη σκηνή του να πάει να φέρει φαγητό κι όταν γύρισε βρήκε το παιδί του κακοποιημένο σεξουαλικά», λέει ο δρ Ντέκλαν Μπάρι των Γιατρών Χωρίς Σύνορα (MSF) στο Newsweek. Κι αποκαλύπτει ότι αρκετά από τα θύματα προχώρησαν σε αυτοτραυματισμό ή αποπειράθηκαν να αυτοκτονήσουν. «Πρόκειται για αποτυχία του συστήματος», λέει.

«Στη Μόρια και τον γειτονικό “ελαιώνα” [τον αυτοσχέδιο καταυλισμό έξω από τη Μόρια] είναι διάχυτο το αίσθημα ότι οι ελληνικές Αρχές εγκατέλειψαν τους περίπου 8.500 ανθρώπους που ζουν εκεί, με γυναίκες, παιδιά ακόμη και πολλούς άνδρες να φοβούνται ακόμη και να κάνουν τις νύχτες το ταξίδι μέχρι τις ελάχιστες φορητές τουαλέτες που είναι διαθέσιμες στον καταυλισμό», σημειώνει το δημοσίευμα.

«Είναι τραγικό. Ειδικά για τους γονείς που έρχονται εδώ ελπίζοντας ότι πήραν την κατάλληλη απόφαση για να προστατέψουν τα παιδιά τους και μετά συνειδητοποιούν “ω, Θεέ μου, ίσως έφερα τα παιδιά μου σε χειρότερο μέρος”. Οι γονείς έχουν το ένστικτο να προστατέψουν τα παιδιά τους και γι αυτό βρίσκονται εδώ. Απομακρύνουν τα παιδιά τους από τις εμπόλεμες ζώνες κι όταν φθάνουν εδώ νιώθουν ότι απέτυχαν», λέει ο δρ Μπάρι.

Για τον γιατρό των MSF μεγάλο μέρος της ευθύνης για τις αποτυχίες του συστήματος στη Μρια φέρει η συμφωνία Άγκυρας ΕΕ που τέθηκε σε ισχύ προ διετίας, ένα σχέδιο που απέτυχε, όπως λέει, καθώς χιλιάδες αιτούντες άσυλο εξακολουθούν να καταφθάνουν στις ακτές της Λέσβου, μολονότι το νησί δεν έχει χώρο να τους φιλοξενήσει.

«Το επίπεδο του πόνου είναι τεράστιο στη Μόρια», συμπληρώνει. «Και το γεγονός ότι αυτός ο πόνος κι αυτή η βία συμβαίνει λόγω μιας ευρωπαϊκής πολιτικής, είναι εντελώς απαράδεκτο…»

Πληροφορίες: Newsweek

https://papaioannou-j.gr/archives/234001

Ερευνα σοκ για το δημογραφικό: Λιγότερες κατά 50% οι γεννήσεις στην Ελλάδα, από το 2008

   ΚΟΙΝΩΝΙΑ     

Φωτογραφία: Shutterstock

ΟΙ ΠΟΛΛΑΠΛΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

Μετά το καμπανάκι του ΔΝΤ για επιδείνωση του δημογραφικού προβλήματος και σημαντικό περιορισμό του δείκτη γονιμότητας στην Ελλάδα, μία νέα έκθεση που έγινε από την εταιρεία μελετών και αναλύσεων PricewaterhouseCoopers για λογαριασμό του μη κερδοσκοπικού οργανισμού HOPEgenesis, έρχεται να καταδείξει με τα πιο μελανά χρώματα τον αντίκτυπο της υπογεννητικότητας στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας.

Καθιστά παράλληλα σαφές ότι είναι πιο αναγκαίο παρά ποτέ να γίνουν τα αμέσως επόμενα χρόνια παρεμβάσεις, όχι μόνο σε επίπεδο ελληνικής κυβέρνησης, αλλά και σε επίπεδο ΕΕ, προκειμένου να αναχαιτιστεί η δημογραφική κατάρρευση του πληθυσμού.

Πρόβλημα που δεν είναι μόνο ελληνικό, αλλά αγγίζει και άλλες ευρωπαϊκές χώρες και κυρίως αυτές του Νότου.

Στην έκθεση που τιτλοφορείται «Η επίδραση της γήρανσης του πληθυσμού στην οικονομική ανάπτυξη, το εργασιακό δυναμικό και την παραγωγικότητα» (The Effect of Population Aging on Economic Growth, the LabourForce and Productivity) μεταξύ άλλων επισημαίνεται ότι μια μείωση του ρυθμού γονιμότητας και η αύξηση του πληθυσμού άνω των 60 ετών κατά 10%, μειώνει το ρυθμό αύξησης του κατά κεφαλήν ΑΕΠ κατά 5,5%.

Διάβασε αναλυτικότερα στο: iefimerida.gr

ΜΥΡΩΝΙΑ ΗΛΕΙΑΣ

Ο Δήμος Πάτρας προχωρά στη χορήγηση δεκατιανού σε υποσιτιζόμενους μαθητές

Δημήτρης Κ. Τζανακάκης

ΡΕΘΥΜΝΟ 

ΔΗΜΟΣ ΠΑΤΡΑΣ. Χορηγεί και φέτος δεκατιανό σε υποσιτιζόμενους μαθητές - Η μέχρι τώρα χρηματοδότηση γίνεται αποκλειστικά από το Δήμο Πατρέων, διότι το αντίστοιχο υπουργείο δεν έχει ανταποκριθεί στα αιτήματα για χρηματοδότηση. // (Φαίνεται πως οι κομμουνιστές Δήμαρχοι όπως ο Πελετίδης γεννούν και λεφτά... Δεν εξηγείται διαφορετικά ότι εκείνοι μπορούν και κάνουν κάποια πράγματα για τους δημότες τους ενώ οι άλλοι αδυνατούν...

Δ.Τζ.

~~~~~~~~~

Για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά, ο Δήμος Πάτρας προχωρά, με δική του χρηματοδότηση, στη χορήγηση δεκατιανού σε υποσιτιζόμενους μαθητές. 

Στην επιστολή του προς όλα τα σχολεία της Πάτρας, ο πρόεδρος του Κοινωνικού Οργανισμού του Δήμου (ΚΟΔΗΠ), Θόδωρος Τουλγαρίδης, αναφέρει πως «παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίσαμε για μια πρωτόγνωρη δράση, την πρώτη χρονιά 2014 - 2015 εντάχθηκαν 700 μαθητές, το 2015 - 2016 εντάχθηκαν 1.040 μαθητές, το 2016 - 2017 εντάχθηκαν 1300 μαθητές και την περσινή χρονιά 2017 - 2018, 1.600 περίπου μαθητές. Φέτος, για το σχολικό έτος 2018 - 2019 έχουμε προετοιμαστεί καλύτερα, ώστε να καλύψουμε ακόμη μεγαλύτερες ανάγκες και να πραγματοποιήσουμε περισσότερες διανομές συγκριτικά με πέρσι. Η μέχρι τώρα χρηματοδότηση γίνεται αποκλειστικά από το Δήμο Πατρέων, διότι το αντίστοιχο υπουργείο δεν έχει ανταποκριθεί στα αιτήματά μας για χρηματοδότηση».

Σημειώνει μάλιστα πως η διαδικασία των αιτήσεων και υλοποίησης του προγράμματος θα είναι παρόμοια με την περσινή. Συγκεκριμένα, «η υποβολή των δικαιολογητικών των οικογενειών, που θα επιθυμούσαν να ενταχθούν στο πρόγραμμα, θα πραγματοποιείται μέσω των σχολείων (με ευθύνη των Διευθυντών) ή μέσω του Κοινωνικού Παντοπωλείου.

Α) Μέσω των σχολείων:

- Οι γονείς θα προσκομίζουν στο σχολείο κλειστό σφραγισμένο φάκελο με τα δικαιολογητικά, που αναφέρονται παρακάτω.

- Οι Διευθυντές των σχολείων θα συλλέξουν τους παραπάνω φακέλους και μαζί με τις λίστες με τα ονόματα των αιτούντων, τις διευθύνσεις και τα τηλέφωνα των οικογενειών, θα τα αποστείλουν στο Κοινωνικό Παντοπωλείο (Βενιζέλου και Σολωμού - πρώην κτίριο ΑΔΕΠ) συγκεντρωτικά σε κλειστό σφραγισμένο φάκελο.

Β) Μέσω του Κοινωνικού Παντοπωλείου (Βενιζέλου και Σολωμού - πρώην κτίριο ΑΔΕΠ) όπου καταθέτουν απευθείας οι γονείς τα παρακάτω δικαιολογητικά.

Η συγκέντρωση των προσωπικών δεδομένων θα πρέπει να γίνει με εμπιστευτικό τρόπο και την πρέπουσα διακριτικότητα, διαφυλάσσοντας έτσι τα προσωπικά δεδομένα των οικογενειών και την αποφυγή έκθεσής τους, σε συνεργασία με το Σύλλογο διδασκόντων και το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων.

Οι γονείς, αφού ενημερωθούν σχετικά, θα πρέπει σύμφωνα με το άρθρο 6.1α του Κανονισμού ΕΕ 2016/679 (GDPR), να συναινούν σε αυτή τη διαχείριση των προσωπικών τους δεδομένων μέσω της αίτησής τους.

Στη συνέχεια η χορήγηση των τροφίμων, που αφορούν στο δεκατιανό, θα γίνεται στο Κοινωνικό Παντοπωλείο, μετά από συγκεκριμένη κλήση των γονιών, των οποίων τα παιδιά θα ενταχθούν στο πρόγραμμα.

Για να σχεδιάσουμε και να υλοποιήσουμε καλύτερα και νωρίτερα το πρόγραμμα, παρακαλούμε όπως ενημερώσετε τους γονείς ότι η συλλογή των δικαιολογητικών που προαναφέρουμε θα γίνεται από Πέμπτη 27 Σεπτέμβρη μέχρι τη Δευτέρα 15 Οκτώβρη. Θα συνεχίσουμε βέβαια να δεχόμαστε αιτήσεις καθ' όλη τη σχολική χρονιά.

Ευχαριστούμε εκ των προτέρων για τις ενέργειές σας και είμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε άλλη διευκρίνιση.

Για σχετική επικοινωνία : Στα τηλέφωνα 2610-3111561 και 2614-409977».

Τονίζεται πως τα δικαιολογητικά (σε φωτοτυπία) είναι:

- Αίτηση γονέα ή κηδεμόνα για τη συμμετοχή του στο πρόγραμμα (Σας αποστέλλεται ηλεκτρονικά, ώστε να δοθεί στους ενδιαφερόμενους γονείς).

- Εκκαθαριστικό εφορίας τρέχοντος οικονομικού έτους.

- Ταυτότητα γονέα ή κηδεμόνα.

- Πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης.

- Βεβαίωση φοίτησης στο σχολείο για το κάθε παιδί που αιτείται.

- Αποδεικτικό ανανέωσης ανεργίας / μισθοδοσία / σύνταξη γονέων (ό,τι υπάρχει).

- Κοινωνικό εισόδημα Αλληλεγγύης (ποσό, εφόσον λαμβάνεται).

- Συμβόλαιο μίσθωσης (αν υπάρχει).

- Επιμέλεια παιδιών και ποσό διατροφής (εφόσον υφίσταται).

- Ε2 (σε μίσθωση ακίνητης περιουσίας).

- Ε3 (ελεύθεροι επαγγελματίες).

___________
https://www.902.gr/…/horigei-kai-fetos-dekatiano-se-ypositi…

Άγριος ξυλοδαρμός Πακιστανού εργαζόμενου στη Μύκονο- Σε ρόλο χειροκροτητή η αστυνομία

Δημήτρης Κ. Τζανακάκης

ΡΕΘΥΜΝΟ

Άγριος ξυλοδαρμός Πακιστανού εργαζόμενου στη Μύκονο επειδή ζήτησε τα δεδουλευμένα του - Σε ρόλο χειροκροτητή η αστυνομία. - Τρόμος και αθλιότητα στη "βαριά βιομηχανία" της χώρας. - // (Ξέρω ότι πολλοί θα πουν: "E! Πακιστανός είναι... δεν πειράζει... Ας πάνε οι Πακιστανοί στη χώρα τους, ήρθαν εδώ και μας πήραν τις δουλειές. Και πολλοί, δεν τολμούν να το πουν έξω από τα δόντια τους το λένε όμως μέσα απ' αυτά..."... 

Δ.Τζ.

Το νησί των ανέμων πέραν από Μέκκα του διεθνούς τζετ σετ και αγαπημένο θερινό σημείο αναφοράς κουτσομπολίστικων εντύπων κι εκπομπών είναι πολύ συχνά κι ένα κάτεργο για τους εργαζόμενους που καλούνται να αντεπεξέλθουν στον αστυνομικό πολλαπλασιασμό του πληθυσμού τα καλοκαίρια. Κι αν πριν λίγους μήνες τα φώτα της δημοσιότητας τράβηξαν τα κοντέινερ των εργαζομένων πίσω από τις αστραφερές βίλες και τα πεντάστερα ξενοδοχεία, χθες μια καταγγελία Πακιστανού ψήστη που δημοσίευσε η ΚΕΕΡΦΑ έφερε σε όλους στο νου περιστατικά Μανωλάδας.

Ο Νασάρ Ικμπάλ λοιπόν, αντί για το σύνολο των δεδουλευμένων του, που ανέρχονταν περίπου σε 3000 ευρώ, έλαβε τελικά λιγότερο από το ένα τέταρτο των συμφωνημένων μαζί με μπόλικες γροθιές και κλοτσιές. Ο εργοδότης κάλεσε στο μαγαζί τον εργαζόμενο όταν τον είδε να περνά απέξω φωνάζοντάς του “Δεν θα αφήσω κανένα Πακιστανό να είναι εδώ στη Μύκονο. Αν σε δω εδώ αύριο μετά 7.30 πμ θα σε πυροβολήσω”. Παράλληλα, δεν παρέλειψε να καταγράψει το κατόρθωμά του σε βίντεο, προς αποθάρρυνση άλλων “απείθαρχων” ομοεθνών του Ιμπάλ, γελώντας μάλιστα και φωνάζοντας “για να δουν όλοι τι παθαίνουν οι Πακιστανοί.”

Το εξοργιστικότερο απ’όλα ήταν η στάση της αστυνομίας σύμφωνα με τον καταγγέλλοντα, καθώς οι αστυνομικοί υπηρεσίας αρνήθηκαν να παραλάβουν τη μήνυση και προέτρεψαν το θύμα όχι απλά να αφήσει ατιμώρητο τον ξυλοδαρμό, αλλά να αποδεχτεί ασμένως τα ψίχουλα που το πρόσφερε το αφεντικό για 10ωρη δουλειά κάθε μέρα και “να μη ζητάει ό,τι του λέει η Επιθεώρηση Εργασίας”. Στην περίπτωση αυτή εφόσον αληθεύουν τα περιστατικά μιλάμε όχι για απλή συγκάλυψη, αλλά για ανοιχτή στήριξη της αστυνομίας σε ένα εργοδοτικό έγκλημα με ρατσιστικές προεκτάσεις.

Αν κι έχει ζητηθεί σύλληψη του δράστη και παρέμβαση των αρμόδιων υπουργείων, μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές δεν έχει υπάρξει κάποια εξέλιξη στο ζήτημα.

__________

Με πληροφορίες από thepressproject
http://www.katiousa.gr/…/agrios-ksylodarmos-pakistanou-erg…/

Πέτρος Θέμελης "ΜΕ ΜΑΤΙΑ ΚΛΕΙΣΤΑ"

Πέτρος Θέμελης

Θεσσλονίκη

ΜΕ ΜΑΤΙΑ ΚΛΕΙΣΤΑ

Το όνειρο είναι για μένα η εσώτερη νυκτερινή έξοδος της ψυχής μου προς την απελευθέρωση από την καταπίεση της πεζής καθημερινότητας, οδός εκτόνωσης των ανεκπλήρωτων συναισθημάτων, πόθων και στόχων της μέρας που μόλις έδυσε, έστω και αν τα περισσότερα όνειρα εξαϋλώνονται χωρίς να αφήσουν ίχνη μες στη μνήμη μου. Τα όνειρα μιας θερινής νύχτας, για παράδειγμα, έχουν κατά κανόνα ερωτικό περιεχόμενο.

Οι ποικίλες άυλες, γενικά, εικόνες των ονείρων (τρομακτικές, ευχάριστες, συγκεχυμένες) είναι συμβολικές και υπαινικτικές, δεν επιδέχονται λογική ερμηνεία, είναι μάταιες, νομίζω, οι όποιες προσπάθειες, από αρχαιοτάτων χρόνων έως σήμερα (ψυχολόγων, νευροφυσιολόγων, αστρολόγων, αγυρτών και «ονειροκριτών») να τα εντάξουν σε πλαίσια λογικά. 

Ωστόσο, σε κάποιες περιπτώσεις θα μπορούσε να δοθεί μια εξήγηση: Ξυπνώντας ενίοτε κάθιδρος στη διάρκεια ενός ονείρου, κυνηγημένος από κακόβουλους δαίμονες ή ανθρώπους, ή φτάνοντας καθυστερημένος στην κλειστή εξώπορτα του σχολείου, αλλάζω τάχιστα πλευρό για να απελευθερώσω το αναίσθητο από το μούδιασμα χέρι μου, που κινδυνεύει να παραλύσει. (Πρόβλημα αλήθεια τα «ξεκρέμαστα» χέρια μας, που έπαψαν προ πολλού να λειτουργούν ως φτερά). Το εφιαλτικό όνειρο, σκέπτομαι, γεννήθηκε μέσα μου για να με σώσει από κάποια οργανική βλάβη, είναι επομένως λυτρωτικό. Αναγκαία λοιπόν τα όνειρα, μας προστατεύουν, μας προβληματίζουν, ενίοτε μας συνετίζουν, αποτελούν ένα ασυνείδητο «μεταφυσικό» διάλειμμα με όλα τα δυσάρεστα ή ευχάριστα παρεπόμενα, ένα παράγωγο άυλο της υλικής υπόστασής μας, κομμάτι αναπόσπαστο της θνητής ύπαρξής μας.

Διαπιστώνω, πάντως, ότι οι περισσότεροι συγχέουν ανεπίτρεπτα τα όνειρα και τις ονειροφαντασίες με το όραμα, που έχει συγκεκριμένη και όχι συγκεχυμένη μορφή, δημιουργείται όχι υποσυνείδητα, αλλά συνειδητά και σε κατάσταση σχετικής εγρήγορσης όχι ύπνου. Σύμφωνα με αυτά που γνωρίζω, ένα όραμα καταγραμμένο με ημερομηνία γίνεται στόχος, ένας στόχος κατανεμημένος σε φάσεις γίνεται σχέδιο, ένα σχέδιο που υποστηρίζεται από πράξη μεταβάλλει το όραμα σε πραγματικότητα. Ομολογώ ότι, ακολουθώντας κατά γράμμα αυτόν τον κανόνα, μετατρέπω ή προσπαθώ να μετατρέψω, σε βάθος χρόνου βέβαια, τα οράματά μου σε πραγματικότητες.

Θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι το όραμα είναι όνειρο που κάνουμε με ανοικτά ή κλειστά τα μάτια, όταν βρισκόμαστε μεταξύ ύπνου και ξυπνήματος, χωμένοι ακόμη στα ζεστά και μαλακά κλινοσκεπάσματα. Κατά το σύντομο εκείνο χρονικό μεσοδιάστημα της διάλυσης του σκότους, που αποκαλείται λυκόφως ή λυκαυγές, οι νευρώνες του εγκεφάλου μου, χαλαροί και ξεκούραστοι, ξαναβρίσκουν τις επαφές τους, επεξεργάζονται με ταχύτητες ανώτερες των ηλεκτρονικών υπολογιστών όλα τα εκκρεμή μέσα μου θέματα και με εκπληκτικές απαστράπτουσες διασυνδέσεις βρίσκουν άμεσα τις άριστες λύσεις. Εγείρομαι τότε ευδιάθετος, κάνω το μπάνιο μου, ξυρίζομαι, βάζω κολλύριο στα μάτια, διαλέγω καθαρό πουκάμισο στην απόχρωση του μπλε, παίρνω το πρωινό μου και σπεύδω στην εφαρμογή της λύσης που μου πρότεινε το όνειρο του λυκόφωτος, χρησιμοποιώντας τη σύγχρονη ψηφιακή τεχνολογία.

Πέτρος Θέμελης

* Το κείμενο γράφτηκε για τη φίλη δημοσιογράφο Μαίρη Αδαμοπούλου (ΤΑ ΝΕΑ).

Τριάντα πέντε (35) χρόνια ζω στα Χανιά. Περίμενα την στιγμή που θα άνοιγαν οι φυλακές του Ιτζεδίν.

Βάσω Δροσοπούλου

ΧΑΝΙΑ ΚΡΗΤΗ· 

35 χρόνια ζω στα Χανιά.

Περίμενα την στιγμή που θα άνοιγαν οι φυλακές του Ιτζεδίν.

Ήρθε λοιπόν η ώρα.

Άνοιξαν, με την ευκαιρία του φεστιβάλ της ΚΝΕ και τον εορτασμό των 100 χρόνων ΚΚΕ.

Πήγα. 

Ο χώρος επιβλητικός.

Η Ιστορία του μνημείου περνά μπροστά μου.

Δέος με κατέχει.

Ταπεινά αλλά και περήφανα για την Ιστορία του Κομμουνιστικού μας Κινήματος, προσέρχομαι στο χώρο του μαρτυρίου και της εξόντωσης τόσων κομμουνιστών πατριωτών.

Συγκίνηση, σεβασμός με διακατέχει, και το χρέος μας, απέναντι, στους αδικαίωτους αγώνες και θυσίες τόσων αγωνιστών, να περιμένει...

Τα κελιά γύρω-γύρω με τα κάγκελα στα παράθυρα.

Ο θόλος.'Ο τάφος των ζωντανών'.

Πρόλαβα, και γνώρισα Χανιώτες κομμουνιστές- κρατούμενους, που πέρασαν από τους θόλους του Ιτζεδίν.

Οι διηγήσεις τους, φρίκη, και αποτυπωμένες για πάντα στην μνήμη μου.

Κελιά -απομόνωσης. Κελιά εξόντωσης.

Η εσωτερική αυλή. Χώρος μαρτυρίων Αριστερών, από το 1930-31 με το Ιδιώνυμο, της εμφυλιακής, μετεμφυλιακής Ελλάδας, αλλά και της χούντας.

Αν η προσπάθεια του Σαλβαδόρ Αγιέντε είχε πετύχει, ο κόσμος μας θα ήταν διαφορετικός

Aimilia Ioannidis

ΠΑΡΙΣΙ  ΓΑΛΛΙΑΣ

Αν η προσπάθεια του Σαλβαδόρ Αγιέντε είχε πετύχει, ο κόσμος μας θα ήταν διαφορετικός. Αν σε ένα σημείο της Γης ένας λαός κατάφερνε να περάσει δημοκρατικά σε καθεστώς κοινωνικής δικαιοσύνης και άμεσου δημοκρατικού ελέγχου, χωρίς τη χρήση βίας και με όλα τα εχέγγυα των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των ελευθεριών διασφαλισμένα, θα ακολουθούσαν κι άλλοι. 

Θα σαρωνόταν ο κόσμος, γιατί στην πραγματικότητα αυτό επιδιώκει όχι ο ουτοπιστής, αλλά ο κάθε άνθρωπος με στοιχειώδεις κοινωνικές και πολιτικές ευαισθησίες. Αυτό που έσβησε στις 11 Σεπτεμβρίου του 1973 ήταν ένα όνειρο που θα μπορούσε να αλλάξει τον κόσμο. 

Ίσως όμως να μην έσβησε για πάντα. Ίσως πράγματι "να ανοίξουν οι μεγάλες λεωφόροι από τις οποίες θα περάσει ο ελεύθερος άνθρωπος για να χτίσει μια καλύτερη κοινωνία", όπως είπε ο ίδιος, με σταθερή, απολύτως ψύχραιμη φωνή την ώρα που οι βόμβες της προδοτικής χιλιανής αεροπορίας έπεφταν πάνω στο κτήριο του προεδρικού μεγάρου όπου ήταν αποκλεισμένος, γνωρίζοντας τη μοίρα του για την οποία είχε άλλωστε μιλήσει στο ίδιο μήνυμα ελάχιστα δευτερόλεπτα νωρίτερα. Ο ηρωισμός και η πίστη στο πολιτικό του όραμα υπήρξαν πράγματι "ηθικό μάθημα απέναντι στην υποκρισία, τη δειλία και την προδοσία". 

Ποτέ δεν πρόδωσε τις ελπίδες του λαού, της μόνης δηλαδή πηγής κάθε εξουσίας. Ποτέ άλλοτε στη σύγχρονη ιστορία δεν υπήρξε άλλο τέτοιο πρότυπο ηρωικής αυταπάρνησης και ακατάλυτου οραματισμού. Ο αγώνας του θα δικαιωθεί πλήρως αν όλοι οι λαοί του κόσμου συνειδητοποιήσουν ότι η Ιστορία είναι δική τους και ότι καλούνται να τη δημιουργήσουν και όχι να την υποστούν.

Siempre presente!