Όταν νιώθεις ότι σε απογοητεύουν αυτοί που είπαν πως "θα σε σώσουν"...

Theano Cosmica

ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ

 

  (ξανά μανά υπενθύμιση)  

Όταν νιώθεις ότι σε απογοητεύουν αυτοί που είπαν πως "θα σε σώσουν"... οταν αισθανεσαι "κενο", οταν κοιτας γυρω σου και βλεπεις "παρακμη", και δεν σε γεμιζει κατι, και βλεπεις οτι ο κοσμος σαν να εχει χασει τα μετρα του... αν βαριεσαι να πεις και να κανεις αυτα που εκανες πριν και σε "εκτονωναν"... σκεψου μηπως αυτο δεν ειναι καθολου κακο.

Ειναι ωρα της ψυχικης σου ενηλικιωσης. Ουτε η "πολιτικη" ουτε το "σεξ" οπως το χρησιμοποιουσες, ουτε οι ρολοι που επαιζες για να επιβιωσεις, οι συνηθειες, οι πεποιθησεις δεν μοιαζουν αληθεια.

Αυτο που φαινεται να ειναι χρησιμο, ειναι η αναληψη-ευθυνη του εαυτου σου.

Επανεξεταση, του τι αξιζει πραγματικα και αποδοχη της ευθυνης σου για την ζωη σου. >πιο φυσικη ζωη, ενωση με τους αλλους μεσω της αλληλεγγυης και της συμπονοιας, ξανα ενασχοληση με την Παιδεια σου. οχι αυτη που σου εμαθαν, αλλα αυτη που θα ερευνησεις και θα μαθεις σχεδον "ξανα απο την αρχη". Φροντισε την Υγεια σου σε ολα τα επιπεδα με το να μην κανεις ο,τι σε βλαπτει. Να δεις τον εαυτο σου, σαν μια χρησιμη ψηφιδα σε ενα τεραστιο ψηφιδωτο, που χρειαζεται να οραματιστεις. 

Δεν εισαι μονος σε αυτο τον μετασχηματισμο. Βρες τους αλλους. Ανθρωπους, ζωα, φυσικους νομους. Ενας τροπος ειναι να εισαι πιο αληθινος και απλος με τα αισθηματα σου. Θα ελξεις το αντιστοιχο.

Kαι ετσι αλλαζει και ο κοσμος. 

Δωσε ο,τι καλυτερο εχεις σε κατι που εχει Αξια για σενα. και καλη μερα να φτιαξουμε.

Yorgos Vouzoulidis

ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ «ΔΩΡΑΚΙ» ΣΤΑ SUPER MARKET ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΜΠΟΡΟΥΣ!!! Μια ακόμα κραυγαλέα «απάτη» σε βάρος του καταναλωτή… για τις πλαστικές τσάντες με πρόσχημα την δήθεν προστασία του περιβάλλοντος…

Κωνσταντίνος Κουλούρης

ΑΘΗΝΑ

ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ «ΔΩΡΑΚΙ» ΣΤΑ SUPER MARKET ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΜΠΟΡΟΥΣ!!!

Μια ακόμα κραυγαλέα «απάτη» σε βάρος του καταναλωτή…

για τις πλαστικές τσάντες με πρόσχημα την δήθεν προστασία του περιβάλλοντος…

Πήγα σήμερα στον φούρνο της γειτονιάς μου να αγοράσω μια φραντζόλα ψωμί 0,60 € . Η τσαντούλα μου κοστίζει 0,04 € ενώ μέχρι προχθές μου την «προσέφερε» ο φούρναρης «δωρεάν», δηλαδή χωρίς καμιά επί πλέον επιβάρυνση αφού φυσικά είχε υπολογίσει το κόστος της σακούλας στην τιμή του προϊόντος που αγόρασα….άρα στην τιμή του ψωμιού. Τώρα την εισπράττει άκοπα είτε πάρω είτε αρνηθώ την χρεωμένη «σακούλα»!!!

Το ίδιο και για το Super Market . Έστω ότι αγοράζω ένα προϊόν τιμής 2 €. Αν πάρω σακούλα, πληρώνω επί πλέον 0,04 € αν δεν πάρω , πληρώνω για κάτι που δεν μου προσφέρθηκε… αφού η αξία της τσάντας που ΔΕΝ μου έδωσαν είναι υπολογισμένη, χρεωμένη στην τιμή του προϊόντος που αγόρασα …και ο έμπορος κερδίζει «νόμιμα» την αξία της τσάντας… με πρόσχημα την προστασία του περιβάλλοντος,

Το χειρότερο είναι που μας δουλεύουν κι όλας προκλητικά και μας λένε, «έλα μωρέ ,τι διαμαρτύρεσαι για 0,04 € ;;; …»

αλλά αν «πουλάς» και δεν προσφέρεις δωρεάν, χιλιάδες τσάντες κάθε μέρα όπως παλιά, (έστω πχ 2000 τεμ), που αλλιώς θα τις χάριζες, σε ετήσια βάση αφήνουν ένα «κέρδος»

0,04 Χ2000 Χ300 = 24000 € .

ε δεν το λες και τίποτα!!!! Τι δεν καταλαβαίνεις;;;

Ένας είναι ο Μάρκος!... (Μάρκος Βαμβακάρης: Ο πατριάρχης του λαϊκού τραγουδιού...)...

Δημήτρης Κ. Τζανακάκης

ΡΕΘΥΜΝΟ

Ένας είναι ο Μάρκος!...

(Μάρκος Βαμβακάρης: Ο πατριάρχης του λαϊκού τραγουδιού...)...

«Λίγο πριν πάω στρατιώτης, το 1924 ή αρχή το 25, άκουσα κατά τύχη τον μπάρμπα Νίκο τον Αϊβαλιώτη να παίζει το μπουζούκι του, το οποίον τόσο πολύ μου άρεσε, ώστε έκανα όρκο ότι αν δεν μάθω μπουζούκι θα κόψω τα χέρια μου με την τσατίρα, που σπάνε τα κόκκαλα στο μαγαζί. Λογάριασα τον όρκο μου ιερό και απαράγραπτο» (Μάρκος Βαμβακάρης – Αυτοβιογραφία, επιμέλεια: Αγγελική Βέλλου – Καϊλ, εκδόσεις Παπαζήση, σ. 105-106 ).

Ο Μάρκος Βαμβακάρης (1905-1972) έφυγε από τη ζωή, σαν σήμερα, 8 Φεβρουαρίου 1972, κι άφησε μεγάλη ιστορία στο λαϊκό τραγούδι.

Ο Μάρκος, ο ρεμπέτης, γεννήθηκε στο συνοικισμό Σκαλί της Άνω Χώρας της Σύρου. Ο Μάρκος δούλεψε ως χασάπης, εφημεριδοπώλης, οπωροπώλης, λούστρος, γαιανθρακεργάτης. Ο Μάρκος της Σύρου και του Πειραιά, που δούλεψε ως λιμενεργάτης και ως εκδορέας στα σφαγεία και τα βράδια πήγαινε στους τεκέδες. Ο Μάρκος που απογείωσε το μπουζούκι κι έγραψε τραγούδια αξέχαστα.

Ο Μάρκος που, μαζί με τον Γιώργο Μπάτη, τον Στράτο Παγιουμτζή και τον Ανέστη Δελιά, έγιναν γνωστοι ως «Η Τετράς η ξακουστή του Πειραιώς». Ο Μάρκος που σταμάτησε να παίζει και ξαναγύρισε, μετά το 1960, για να αναγνωριστεί ακόμα περισσότερο. 

http://www.imerodromos.gr/enas-einai-o-markos/

~~~~~~~~~

Μάρκος Βαμβακάρης: Ο πατριάρχης του λαϊκού τραγουδιού

Ρεμπέτης, από τους ακρογωνιαίους λίθους της λαϊκής μουσικής. Γεννήθηκε στις 10 Μαΐου του 1905 στον συνοικισμό Σκαλί της Άνω Χώρας της Σύρου από οικογένεια καθολικών και ήταν ο πρώτος από τα έξι παιδιά του Δομένικου και της Ελπίδας Βαμβακάρη. Η οικογένειά του ήταν φτωχή, έφερε όμως το «μικρόβιο» της μουσικής. Ο πατέρας του έπαιζε γκάιντα και ο παππούς του έγραφε τραγούδια.

Πριν καλά – καλά ξεκινήσει το σχολείο, ο Μάρκος αναγκάστηκε να διακόψει, διότι πήραν τον πατέρα του στο στρατό, και έπιασε δουλειά με τη μητέρα του σε ένα κλωστήριο. Τα επόμενα χρόνια δούλεψε ως χασάπης, εφημεριδοπώλης, οπωροπώλης, λούστρος, και το 1917, σε ηλικία 12 ετών, έφυγε για τον Πειραιά. Αρχικά, εγκαταστάθηκε στα Ταμπούρια κι έπιασε δουλειά ως γαιανθρακεργάτης. Δούλεψε ακόμα ως λιμενεργάτης και ως εκδορέας στα σφαγεία, ενώ τα βράδια σύχναζε στους τεκέδες, όπου το 1924 άκουσε για πρώτη φορά στη ζωή του μπουζούκι. Εντυπωσιάστηκε και μέσα σε ελάχιστους μήνες έγινε ένας από τους καλύτερους αυτοδίδακτους μπουζουξήδες. Την περίοδο αυτή έκανε και τον πρώτο του γάμο με τη Ζιγκοάλα, την οποία όπως έλεγε μίσησε στο τέλος όσο καμία άλλη γυναίκα στον κόσμο.

Το 1925 κατατάχθηκε στο στρατό και όταν απολύθηκε άρχισε να γράφει τα πρώτα του τραγούδια. Έως το 1933 είχε γράψει πάνω από 50 τραγούδια και με την πιεστική παρότρυνση του Σπύρου Περιστέρη, o Μάρκος Βαμβακάρης γραμμοφώνησε στην Odeon τον πρώτο δίσκο με μπουζούκι στην Ελλάδα, που από τη μία μεριά είχε το «Καραντουζένι» (Έπρεπε να ‘ρχόσουνα μάγκα μες στον τεκέ μας) και από την άλλη μεριά το «Αράπ» (ένα σόλο ζεϊμπέκικο).

Την επόμενη χρονιά δημιούργησε με τρεις φίλους του -τον Γιώργο Μπάτη, τον Στράτο Παγιουμτζή και τον Ανέστη Δελιά- ένα πρωτοποριακό για την εποχή μουσικό σχήμα που ονομάστηκε «Η Τετράς η ξακουστή του Πειραιώς». Ο Μάρκος άνοιξε το δικό του μαγαζί στα Άσπρα Χώματα. Η αστυνομία, όμως, δεν του έδωσε άδεια. Έτσι αναγκάστηκε να το κλείσει και για πρώτη φορά έπειτα από 20 χρόνια ταξίδεψε με τον Μπάτη στη Σύρο. Έπαιξαν μαζί για περίπου δύο μήνες σ’ ένα μαγαζί της παραλίας και όταν γύρισε στον Πειραιά έγραψε τη Φραγκοσυριανή, ίσως το πιο γνωστό τραγούδι του.

Η περίοδος λίγο πριν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν και η πιο παραγωγική. Τα τραγούδια του έβγαιναν σε δίσκους και ο Μάρκος έγινε περιζήτητος. Αφού περιόδευσε στη Θεσσαλονίκη, στο Βόλο, στη Λάρισα, στα Τρίκαλα και σε πολλές ακόμα πόλεις, άρχισε εμφανίσεις στον Βοτανικό, μαζί με τον Γιάννη Παπαιωάννου, τον Κώστα Καρίπη και τον Στέλιο Κερομύτη.

Με την έναρξη του πολέμου, ο Βοτανικός έκλεισε και ακολούθησαν δύσκολα χρόνια. Το 1941 πέθανε ο αδερφός του Λεονάρδος και το 1942 η μητέρα του Ελπίδα. Την εποχή εκείνη, έπειτα από παρότρυνση της μεγάλης του αδελφής, ο Μάρκος παντρεύτηκε με ορθόδοξο γάμο τη δεύτερη σύζυγό του, τη Βαγγελιώ. Για το γεγονός αυτό αφορίστηκε από την καθολική εκκλησία και μόλις το 1966 του δόθηκε και πάλι η κοινωνία των Καθολικών. Τα δύο πρώτα παιδιά τους χάθηκαν πρόωρα. Το 1944 η Βαγγελιώ γέννησε τον Βασίλη και ακολούθησαν άλλα δύο αγόρια, ο Στέλιος το 1947 και ο Δομένικος το 1949.

Μετά τον πόλεμο, ο Μάρκος Βαμβακάρης άρχισε να βγάζει ξανά δίσκους σε διάφορες εταιρίες και όλοι γίνονταν ανάρπαστοι. Το 1954 αρρώστησε με βαριά αρθρίτιδα και σταμάτησε να παίζει. Όταν θέλησε να επιστρέψει στο πάλκο, όλοι τον είχαν ξεχάσει. Η ελληνική μουσική βιομηχανία τον θεωρούσε «ξεπερασμένο» και δεν τον έπαιρνε κανένας σε κάποιο μαγαζί.

Η κατάσταση άλλαξε δραματικά το 1960, όταν έπειτα από πρωτοβουλία του Βασίλη Τσιτσάνη, κυκλοφορούν από την Columbia παλιά και καινούρια τραγούδια του Βαμβακάρη, τραγουδισμένα από τον ίδιο και από καλλιτέχνες όπως ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, η Καίτη Γκρέι, η Άντζελα Γκρέκα, ο Στράτος Διονυσίου, κ.ά. Το εγχείρημα σημείωσε τεράστια επιτυχία και ο Μάρκος είχε την ευκαιρία να ξαναδουλέψει στα λαϊκά πάλκα, αλλά και να δώσει συναυλίες σε πρωτόγνωρους για τους ρεμπέτες χώρους. Το 1966 έκανε την εμφάνισή του σε μπουάτ στην Πλάκα, ενώ ακολούθησε η συναυλία στο θέατρο «Κεντρικόν» το χειμώνα της ίδιας χρονιάς και στη συνέχεια πολλές εμφανίσεις στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας.

Στις 8 Φεβρουαρίου του 1972, ο Μάρκος Βαμβακάρης πέρασε στην ιστορία, αφήνοντας μια τεράστια παρακαταθήκη.

_________

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/biographies/348#ixzz3ZkTHs5qg

Σοκ προκαλεί στην Εύβοια, η απόπειρα αυτοκτονίας 63χρονου ο οποίος, τα ξημερώματα της Παρασκευής «βούτηξε» στο κενό από το μπαλκόνι του 4ου ορόφου του σπιτιού του, καταλήγοντας με σφοδρότητα πάνω στο σταθμευμένο αυτοκίνητο του,

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΕΛΛΑΔΑ - 02/02/2018



Από την καθημερινή ειδησεογραφία όπως καταγράφονται οι αυτοκτονίες στη χώρα....      

Τα αδιέξοδα της διαχείρισης της κρίσης δέκα χρόνια τώρα, από τους περιφερόμενους πολιτικούς και τεχνοκράτες  οδήγησαν την ελληνική κοινωνία  σε απόγνωση και καθημερινά έχουμε ανθρώπινα δράματα με αυτόχειρες σε ολόκληρη την επικράτεια.... με ανησυχητικά μηνύματα για μια χώρα που οι νέοι άκαπνοι και αμαχητί  μεταναστεύουν σε άλλες χώρες προς εύρεση εργασίας, οι θάνατοι στη χώρα είναι περισσότεροι από τις γεννήσεις. Όταν ο μισθός είναι 300 και 400 ευρώ το μήνα είναι απορίας άξιον πως να κάνουν οικογένεια;

~~~

Έπεσε από τον 4ο όροφο και προσγειώθηκε στο Ι.Χ. του

Ο 63χρονος μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο της Αθήνας 

Σοκ προκαλεί η απόπειρα αυτοκτονίας 63χρονου ο οποίος, τα ξημερώματα της Παρασκευής «βούτηξε» στο κενό από το μπαλκόνι του 4ου ορόφου του σπιτιού του, καταλήγοντας με σφοδρότητα πάνω στο σταθμευμένο αυτοκίνητο του, στην οδό Κώτσου 20 στην Εύβοια.

Ήταν λίγο μετά τη 1:00 τα ξημερώματα όταν ο 63χρονος πήδηξε από το μπαλκόνι του 4ου ορόφου πολυκατοικίας που διέμενε μαζί με την οικογένειά του. Ο άνδρας κατέληξε στο αυτοκίνητο του και στο σημείο επικράτησε πανικός, με τους γείτονες να βγαίνουν έξω για να δουν τι έχει συμβεί σύμφωνα με το eviazoom.gr.

Στο σημείο έσπευσε Aστυνομία και ασθενοφόρο που παρέλαβε τον αιμόφυρτο άνδρα και τον μετέφερε στο Νοσοκομείο Χαλκίδας. Ο γνωστός Χαλκιδέος, που διατηρούσε επί πολλά χρόνια αρτοποιείο κάτω από την πολυκατοικία που διαμένει, κατάφερε να επιζήσει και τελικά μεταφέρθηκε άμεσα σε Νοσοκομείο των Αθηνών όπου δίνει μάχη για να κρατηθεί στη ζωή.

~~~

___________

https://www.newsbeast.gr/greece/arthro/3262409/epese-apo-ton-4o-orofo-ke-prosgiothike-sto-i-ch-tou

-ΟΠΟΙΟΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΖΕΙ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΩΝ ΦΤΩΧΩΝ, ΘΑ ΜΑΘΕΙ ΝΑ ΦΟΒΑΤΑΙ." ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ ΡΟΥΒΙΚΩΝΑΣ

Δημήτρης Κ. Τζανακάκης

ΡΕΘΥΜΝΟ

ΡΟΥΒΙΚΩΝΑΣ. Παρέμβαση στη ΔΟΥ ΙΖ Αθηνών στο Παγκράτι //

(ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΤΟΥΣ.-ΟΠΟΙΟΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΖΕΙ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΩΝ ΦΤΩΧΩΝ, ΘΑ ΜΑΘΕΙ ΝΑ ΦΟΒΑΤΑΙ...)

Μέλη του Ρουβίκωνα εισέβαλαν στην ΔΟΥ ΙΖ Αθηνών με αφορμή, την εντολή κατάσχεσης πρώτης κατοικίας συνταξιούχου, για μικροοφειλές στην εφορία της τάξης των 4.798 ευρώ

"Στους προκλητικά βίαιους καιρούς που βιώνουμε, κάθε ημέρα είναι ημέρα αγώνα για το αυτονόητο που έχει μπει στο στόχαστρο, που κινδυνεύει να χαθεί για την κοινωνική πλειοψηφία, που έχει ήδη χαθεί για χιλιάδες ανθρώπους – εργαζόμενους-ες που τους εκμεταλλεύθηκε το σύστημα μέχρι τέλους και μετά τους πέταξε στην βαρβαρότητα του κοινωνικού περιθωρίου, της εξαθλίωσης ακόμη και της αυτοχειρίας. Είναι αγώνας για να σταθούμε στο ύψος των αναγκών μας και να μη μείνουμε αμέτοχοι στις προκλήσεις των καιρών.

Τα θεμελιώδη κοινωνικά αγαθά της στέγης, του νερού και της πρόσβασης σε ενέργεια και μέσα μαζικής μεταφοράς εδώ και χρόνια σταδιακά και μεθοδικά γίνονται νέες πηγές κερδοφορίας για το κεφάλαιο και τα εκτελεστικά του όργανα, δηλ. την κυβέρνηση και τα υπόλοιπα πλοκάμια του κρατικού μηχανισμού. Πλέον, όμως, η επίθεση έχει μπει στην τελική της ευθεία. Με το περιβόητο πολυνομοσχέδιο εν όψει της 3ης αξιολόγησης, που έγινε νόμος του κράτους στις 15/1/18, θεσμοθετείται από την 1η Μάη 2018, ο οριζόντιος πλειστηριασμός μέσω της ηλεκτρονικής πλατφόρμας κάθε κατοικίας όχι μόνο για χρέη σε τράπεζες και ιδιώτες, αλλά και στο δημόσιο (εφορία, ασφαλιστικά ταμεία) για ληξιπρόθεσμες οφειλές ακόμη και των 500 ευρώ. Παράλληλα, στα πλαίσια προσπάθειας καταστολής ενός ελπιδοφόρου και μαχητικού κινήματος που έχει αναπτυχθεί το τελευταίο διάστημα ενάντια στους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας και το οποίο έχει καταφέρει παρά τις μικρές του δυνάμεις σημαντικές νίκες, νομοθετήθηκε ένα «ιδιώνυμο» καθεστώς ποινικών διώξεων για όποιο υποκείμενο αντιστέκεται και παρεμποδίζει με τον οποιοδήποτε τρόπο την διεξαγωγή των πλειστηριασμών.

Και επειδή η καταστολή δεν έχει μόνο φυσική υπόσταση, αλλά έχει και πνευματική, η μηχανή της αστικής προπαγάνδας δουλεύει με πυρετώδεις ρυθμούς. Επιδιώκοντας η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να γίνουν οι διαδικασίες όσο πιο αθόρυβα, αναίμακτα και αποτελεσματικά γίνεται, εξαπολύει συρρέοντα ψεύδη σχετικά με το οικονομικό προφίλ των οφειλετών και των σπιτιών που πλειστηριάζονται, αλλά πλέον δεν την πιστεύουν ούτε και οι πέτρες. Η επίθεση αφορά τόσο τρομακτικά μεγάλο αριθμό πληττόμενων ανθρώπων, που είναι αδύνατον να φιμωθεί η πραγματικότητα. Περίπου 4 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν χρέη άνω των 500 ευρώ, τα οποία αθροιστικά αφορούν μόνο σε 20 δις ευρώ (απ’ αυτούς 3 εκατομμύρια χρωστούν λιγότερο από 3.000 ευρώ), ενώ 80 δις ευρώ χρωστούν αθροιστικά μία χούφτα μόνο μεγαλοοφειλετών, οι οποίοι χαίρουν ιδιαίτερης μεταχείρισης από το κράτος με σκανδαλώδεις φοροαπαλλαγές και διαγραφή χρεών. Η κυβέρνηση έχει εξαγγείλει τον πλειστηριασμό τουλάχιστον 1000 κατοικίων το μήνα, μεγάλο κομμάτι των οποίων αφορά σε λαϊκά σπίτια και σε σπίτια πρώτης και μοναδικής κατοικίας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η εγκληματική -πλην «νόμιμη», «αναγκαστική» και «απλά διαδικαστική»- ενέργεια της ΔΟΥ ΙΖ Αθηνών, όπου εξέδωσε εντολή κατάσχεσης της πρώτης κατοικίας μία συνταξιούχου στο δήμο Ζωγράφου. Για μικροοφειλές στην εφορία της τάξης των 4.798 ευρώ, οι οποίες αφορούν κυρίως σε ΕΝΦΙΑ από το 2012 και μετά, πετούν στο δρόμο μία συνταξιούχο βγάζοντας στο σφυρί το σπίτι της, ένα διαμέρισμα 51 τ.μ.

Επιλέξαμε να κάνουμε παρέμβαση στην συγκεκριμένη ΔΟΥ πρωταρχικά για να ορθώσουμε ένα ακόμη ανάχωμα στον αγώνα που δίνουμε, ώστε να μην βρεθεί στο δρόμο κανένας άνθρωπος της τάξης μας, για να σπάσουμε το άβατο της ατομικής διαπραγμάτευσης, της ντροπής και της ενοχής που είναι ένας σίγουρος δρόμος ήττας, αλλά για να αναδείξουμε επίσης, ότι υπάρχει και ατομική ευθύνη. Καταρχήν, η εντολή για κατάσχεση ακινήτου για χρέη στο δημόσιο εναπόκειται στην κρίση και την προσωπική επιλογή του εκάστοτε δ/ντη του δημόσιου ταμείου, στη συγκεκριμένη περίπτωση στην διοικητική διεύθυνση της ΔΟΥ ΙΖ Αθηνών. Και δεύτερον, ακόμη και αν πρόκειται για άμεση κυβερνητική εντολή οι κατώτεροι θεσμικά «εκτελεστικοί φορείς» έχουν πλήρη ευθύνη των πράξεών τους και της επιλογής τους να ενισχύσουν ή να αποτρέψουν στην εφαρμογή του ένα νομοθετικό πλαίσιο. Προφανώς, δεν έχουμε αυταπάτες ότι θα βρεθούν πολλοί «καλοθελητές» του συστήματος να εκδώσουν χιλιάδες τέτοιες εντολές κατάσχεσης λαϊκών κατοικιών για ευτελείς οφειλές, οφειλές που η ίδια η κυβερνητική πολιτική έχει δημιουργήσει πετσοκόβοντας μισθούς, επιδόματα και συντάξεις, αυξάνοντας δυσανάλογα τους φόρους εισοδήματος, θεσμοθετώντας τον ΕΝΦΙΑ και στέλνοντας μεγάλο κομμάτι του παραγωγικού δυναμικού στην ανεργία. Αποτελεί ξεκάθαρη στρατηγική επιλογή του κεφαλαίου στην παρούσα χρονική στιγμή. Βέβαια, όσο υπεύθυνο είναι το αστικό μπλοκ από την κορυφή της ιεραρχίας του μέχρι το τελευταίο του εξουσιαστικό γρανάζι, άλλο τόσο και ακόμη περισσότερο είμαστε εμείς, ο καθένας ξεχωριστά για την υπεράσπιση ή μη των ζωών μας.

Κάθε είδος χρέους είναι ένα διαχρονικό και κλασικό πλέον κατασκεύασμα των κεφαλαιοκρατών για να για να γεμίζουν κι άλλο τα απύθμενα στομάχια τους, αλλά είναι και ένα μέσο υποταγής, ανελευθερίας και διαρκούς ομηρίας. Ο άνθρωπος όσο χρωστάει είναι αλυσοδεμένος και ζει με τον καθημερινό φόβο να του πάρουν ακόμη και το ελάχιστο βιοποριστικό μέσο που του έχει απομείνει. Ο φόβος πρέπει να αλλάξει στρατόπεδο. Αυτό γίνεται μόνο με μαζικοποίηση και μαχητικότητα των δράσεων του κινήματος. Ο φόβος όταν κάποιος είναι μόνος του θριαμβεύει, καταλύει και το τελευταίο οχυρό, όπως κι αν αυτό έχει μορφοποιηθεί. Η οργή για το δίκιο του φτωχού, του εκμεταλλευόμενου, του επισφαλώς εργαζόμενου, του άνεργου είναι ο μόνος αστάθμητος παράγοντας στο καλά ενορχηστρωμένο σχέδιό τους.

Καλούμε όλον τον κόσμο που πλήττεται να παλέψει. Καλούμε σε οργανωμένο, ακηδεμόνευτο και μαχητικό αγώνα σε κάθε γειτονιά, σε κάθε ζωτικό χώρο παρέμβασης. Καλούμε σε αγώνα χωρίς υποχωρήσεις για την υπεράσπιση της τάξης μας.

-ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ.

-ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΤΟΥΣ.

-ΟΠΟΙΟΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΖΕΙ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΩΝ ΦΤΩΧΩΝ, ΘΑ ΜΑΘΕΙ ΝΑ ΦΟΒΑΤΑΙ."

ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ ΡΟΥΒΙΚΩΝΑΣ

Κάλεσμα για συμπόρευση και ενότητα της Αριστεράς,

 (συλλογικό κείμενο)

Η Ελλάδα συνεχίζει να μαστίζεται από μια μεγάλη οικονομική κρίση, τη μεγαλύτερη από την εποχή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου με αρνητικές επιπτώσεις όχι μόνο οικονομικές, αλλά και κοινωνικές, πνευματικές και στην υγεία των πολιτών της χώρας. Το νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα λιτότητας εφαρμοσμένο από τις μνημονιακές κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένης και της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, έχει συρρικνώσει τη μεσαία τάξη, φτωχοποιήσει την ελληνική κοινωνία, έχει οδηγήσει τους νέους στην ανεργία ή στη φυγή από τη χώρα. Την ίδια εποχή αυξάνει το χρέος, καταστρέφει τον παραγωγικό ιστό της χώρας, και βάζει ως ενέχυρο τον εθνικό πλούτο που ξεπουλιέται στους δανειστές με εξαιρετικά χαμηλό τίμημα. Μάλιστα, η τωρινή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ επιβαρύνεται ιδιαίτερης ευθύνης αφού οικειοποιήθηκε το μνημόνιο και φιλοδοξεί να είναι ο κύριος εκφραστής των δανειστών και των κυρίαρχων μερίδων του ξένου και του ντόπιου κεφαλαίου και ταυτόχρονα, χρησιμοποιώντας επικοινωνιακά κόλπα και αριστερή φρασεολογία, δημιουργεί αμηχανία σε μεγάλα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας.

Όμως η οικονομική κρίση πέρα από τα πολλά αρνητικά και δεινά αποτελέσματα που έχει επιφέρει στην οικονομία και στην κοινωνία, αποτελεί ίσως και μια ευκαιρία για κοινωνική αλλαγή. Είναι μια πρόκληση για όλους εμάς για την αποδόμηση μιας σαθρής νοοτροπίας και συμπεριφοράς και την ανάδειξη μιας υγιούς συλλογικής συνείδησης η οποία θα βοηθήσει σε μεγάλο βαθμό να πάμε πιο μπροστά και να προοδεύσουμε ως κοινωνία.

Καλούμε λοιπόν για την ενότητα των αντιμνημονιακών αριστερών δυνάμεων της χώρας παίρνοντας υπόψη τις δυσκολίες, τις παραδόσεις, την πολιτική, οργανωτική κουλτούρα του κάθε τμήματος της Αριστεράς στη χώρα μας και στην Ευρώπη, εκτιμώντας βαθιά τη μεγάλη προσφορά των κομμουνιστών, των ριζοσπαστών αριστερών στον κόσμο της εργασίας και του μόχθου, τη μεγάλη προσφορά στον κόσμο των γραμμάτων, του πολιτισμού και της τέχνης, εκτιμώντας, βάσιμα, ότι οι μέρες που έρχονται θα είναι πιο δύσκολες και οδυνηρές για τους εργαζόμενους αν δεν επιχειρήσουμε όλοι μαζί να κόψουμε τις γέφυρες προς τα πίσω, θέλοντας να συμβάλουμε ώστε οι ρόδες να μη γυρίζουν στον αέρα.

Να ξαναδούμε, να κουβεντιάσουμε σχετικά με την πολιτική σ' ό,τι αφορά την κοινή δράση, τον κοινό βηματισμό, πάνω στα προβλήματα. Κοινή δράση σημαίνει, όπως εμείς το καταλαβαίνουμε, «πάμε μαζί εκεί όπου συμφωνούμε» και όχι «υποταγή στη δική μου αλήθεια», όχι υπερπροβολή του μάξιμουμ για άρνηση και του μίνιμουμ. Πιστεύουμε ότι η κοινή δράση, χωρίς σκοπιμότητες, αποτελεί τη βασική προϋπόθεση και για την ευρύτερη ενότητα, αύριο, αλλά και το έδαφος πάνω στο οποίο θα βρεθούν οι απαντήσεις στα μεγάλα ερωτήματα και οι λύσεις στα μεγάλα προβλήματα που γεννήθηκαν τα τελευταία χρόνια.

Δεν υποτιμάμε καθόλου τις δυσκολίες από τις κατά καιρούς θεσμικές ρυθμίσεις σε αντιδραστική, αντιλαϊκή κατεύθυνση. Η γνώση, όμως, αυτής της πραγματικότητας απέχει πολύ από το να καλλιεργούνται αντιλήψεις που οδηγούν στον αναχωρητισμό και στην απόρριψη των όποιων δυνατοτήτων παρουσιάζονται. Είναι στο χέρι των δυνάμεων της Αριστεράς να προωθήσουν με αποφασιστικότητα ένα πλαίσιο παρέμβασης, κοινής δράσης και κοινών εμφανίσεων, αξιοποιώντας το γεγονός ότι, έτσι κι' αλλιώς, ο χώρος αυτός προσφέρεται για λαϊκή συνάντηση, για λαϊκή κινητοποίηση με ποικίλους τρόπους.

Στη βάση των παραπάνω σκέψεων και ανησυχιών μας προτείνουμε τη διερεύνηση της δυνατότητας για συγκρότηση κοινής επιτροπής απ' όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς, ώστε ισότιμα, σ' ένα τραπέζι ειλικρινούς διαλόγου, να διαπιστωθεί που μπορούμε να πάμε μαζί με μια ιεράρχηση των σοβαρών προβλημάτων που βασανίζουν το λαό και τον τόπο, όπως:

Η διαρκής λιτότητα και η διαρκής επίθεση στην κοινωνική ασφάλιση, το συνταξιοδοτικό, και τα εργασιακά.

Η μεγάλη ανεργία ειδικά στους νέους.

Η κατάσταση στην υγεία και στην παιδεία.

Η δραματική εξέλιξη της μόλυνσης του περιβάλλοντος.

Τα δημοκρατικά, συνδικαλιστικά, κοινωνικά δικαιώματα στις σημερινές συνθήκες.

Να αντιμετωπίσουμε το φαινόμενο της ξενοφοβίας και της καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των ξένων.

Να διαμορφώσουμε τους όρους για την κοινή αντίσταση στις επιλογές του ιμπεριαλισμού και των πολυεθνικών εταιριών, για την απόκρουση του αντιδραστικού εθνικισμού και την ανάδειξη του καλώς εννοούμενου πατριωτισμού.

Χωρίς αμφιβολία, για τις παραπάνω γενικές διαπιστώσεις ή για τις ανησυχίες που σημειώνουμε, θα υπάρχει αντίλογος. Να υπάρξει. Αρκεί να κινείται στο πλαίσιο της επιστημονικής κριτικής και όχι του αφορισμού και της συκοφαντίας. Απλά, πιστεύουμε ότι, μέσα από μια νηφάλια, όσο γίνεται, συζήτηση, χωρίς οχυρώσεις πίσω από «αλάθητα», θα «διαβαστεί» σωστότερα η κρίση που μαστίζει τη χώρα, θα ξαναδιαβαστεί η θεωρία του επιστημονικού σοσιαλισμού, θα εντοπιστούν οι πραγματικές αδυναμίες και λάθη στην εφαρμογή της, απαραίτητος όρος για ένα κίνημα προοπτικής και ελπίδας, με αυτοπεποίθηση ότι το μέλλον του κόσμου πρέπει να είναι διαφορετικό από αυτό της σημερινής καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

Ανεξάρτητα από το ιδεολογικό, πολιτικό «διά ταύτα» στο οποίο καταλήγει ο καθένας και η κάθε μια αριστερή δύναμη από τη μεριά της και την οχύρωσή της πίσω από αυτό το ιδεολογικό «δια ταύτα», ένα είναι γεγονός: Λογικά, όπως το αντιλαμβάνεται ο κάθε απλός άνθρωπος, δεν μπορεί, όλοι και για όλα, να έχουν δίκιο. Και από την άποψη αυτή, ο διάλογος χωρίς προαπαιτούμενα, όσο και αν πονάει, πρέπει να ανοίξει αποφασιστικά. Πολιτική, όμως, δεν είναι μόνο συζήτηση και το χειρότερο βυζαντινολογία, και το ακόμα πιο χειρότερο ανόητη ισχυρογνωμοσύνη. Είναι πρώτα και κύρια δράση. 

Το πρόβλημα της Αριστεράς δεν είναι η έλλειψη πολιτικών κομμάτων αλλά η αδυναμία να αναδειχτεί το κύριο και βασικό σε κοινά αποδεκτό πεδίο συμπόρευσης και συνεργασίας. Συχνά δευτερεύουσες διαφορές και για διάφορες σκοπιμότητες, ανάγονται σε προϋποθέσεις ενότητας με αποτέλεσμα να ακυρώνεται στην πράξη κάθε προσπάθεια για την κοινή δράση, για τη συμπόρευση. Απαίτηση των καιρών είναι η προσπάθεια για την ενότητα δράσης όλων των αριστερών δυνάμεων πάνω στα κρίσιμα προβλήματα του λαού και του τόπου, στη βάση της κλασικής μαρξιστικής αντίληψης της σχέσης του μερικού με το γενικό, στη βάση ακόμα και της κοινής λογικής ότι οι εργαζόμενοι που δέχονται απανωτά πλήγματα απαιτούν ευρύτερη συσπείρωση δυνάμεων, κυρίως εκείνων των δυνάμεων οι οποίες οραματίζονται και προτείνουν μιαν άλλη κοινωνία στη θέση του σημερινού βάρβαρου και απάνθρωπου συστήματος καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.

Τίθεται, λοιπόν, ξανά το ζήτημα της συνεργασίας, ή, αρχικά, της κοινής δράσης των δυνάμεων της Αριστεράς, χωρίς διακρίσεις, αλλά και σε διαφορετική βάση απ' ότι χτες. Δυνάμεις της Αριστεράς που πρέπει να προσαρμοσθούν στην νέα βάναυση πραγματικότητα και να απολέσουν παλιές ξεπερασμένες πολιτικές πρακτικές με ιεραρχίες, καπετανάτα και αρχηγίσκους. Να κτισθεί μια Αριστερά από τα κάτω, αμεσοδημοκρατική με σεβασμό στις αποφάσεις των μελών και των πολιτών που την υποστηρίζουν.

Τίθεται ξανά το ζήτημα της ευθύνης των δυνάμεων της Αριστεράς απέναντι σ' έναν ολόκληρο κόσμο, που στέλνει κατ' εξακολούθηση, αγωνιώδη μηνύματα. Ο κόσμος υποφέρει, αγωνιά για το μέλλον του και των παιδιών του και δεν μπορεί να περιμένει άλλο! Δεν έχει καιρό για μικροκομματικά καμώματα και ίντριγκες, και θέλει λύσεις στα προβλήματα του τώρα!

Σήμερα λοιπόν που εάν δεν δώσει λύσεις η Αριστερά θα δώσει η Δεξιά ή η Ακροδεξιά ας θυμηθούμε τα σοφά λόγια του Δημήτρη Γληνού στο κείμενό το για το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο: «Όποιος, κρατώντας οποιουσδήποτε προσωπικούς υπολογισμούς, συμφέροντα, μίση, αντιπάθειες, συμπάθειες και φιλοδοξίες και “ιδεολογίες”, καταπολεμάει ή υπονομεύει ή ματαιώνει την ενότητα του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, την ενότητα στους σκοπούς, στην οργάνωση και στην καθοδήγησή του, αυτός οπουδήποτε και να βρίσκεται, οπωσδήποτε και να λέγεται, είναι συνεργάτης των ξένων καταχτητών, θεληματικά η άθελα, προδότης του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα».

Απευθυνόμαστε επομένως προς όλες τις δυνάμεις τις Αριστεράς. Στους συντρόφους κομμουνιστές που στους δύσκολους καιρούς της μεγάλης μας Εθνικής Αντίστασης δεν δίστασαν για το κοινό καλό να δώσουν το χέρι ακόμα και σε πολιτικούς αντιπάλους πόσο μάλλον στις αριστερές δυνάμεις. Στους συντρόφους των κινημάτων ενάντια στην παγκοσμιοποίηση του κεφαλαίου και τον κοινωνικό και φυλετικό ρατσισμό και των κινημάτων της κοινωνικής αλληλεγγύης και της προστασίας του περιβάλλοντος. Στους συντρόφους της κομμουνιστογενούς και μη Αριστεράς που μέσα από μεγάλες δυσκολίες συνεχίζουν να δίνουν τον παρόν τους. Σε όλους εκείνους τους συντρόφους μας, εργαζόμενους και διανοούμενους, που για διάφορους λόγους επέλεξαν τη σιωπή, τη μη ενεργή συμμετοχή στην πολιτική και συχνά τη μαζική δράση και να τους πούμε ότι αποτελούν μια σημαντική εφεδρεία του λαού και ακόμη πως όταν οι άνθρωποι σιωπούν ουρλιάζουν τα τσακάλια!

Δημήτρης Μπατσάκης

Χάρης Μπίσιας

Μανώλης Ντουντουνάκης

Νίκος Τζάρας,

Νίκος Φραγκονικολάκης

_____________

https://kokinokamini.blogspot.gr/2018/01/blog-post_84.html

Ευημερώντας από την εξαθλίωση: Tα «κοράκια» ή «ταμεία γύπες» κερδοσκοπούν πάνω στα χρέη των ιδιωτών

  ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΕΠΙΜΕΛΩΣ ΜΑΣ ΚΡΥΒΟΥΝ  

18/12/2017
Του​ ​Eric Toussaint contra-xreos.gr

Χάρη στην διεθνή εκστρατεία που ξεκίνησε η CADTM, γνωρίζουμε την καταστροφική δράση των «ταμείων γυπών» (vulture funds) σε σχέση με τα δημόσια χρέη: αγοράζουν τίτλους δημοσίου χρέους σε εξευτελιστικές τιμές (5 ως 20 % της αρχικής αξίας των τίτλων) πριν προσφύγουν στα δικαστήρια για να ανακτήσουν ένα μέγιστο ποσοστό χρημάτων.

Ο ίδιος τύπος δραστηριότητας είναι σε πλήρη ανάπτυξη στον τομέα των χρεών των νοικοκυριών.

Σημειωτέο πως οι δυνατότητες επέκτασης είναι τεράστιες καθώς στην Ευρώπη ο όγκος των ιδιωτικών χρεών σε αναστολή πληρωμής ανέρχεται σε 1.000 δις ευρώ[1]. Με την εξαθλίωση των λαϊκών στρωμάτων, ο όγκος των αθετήσεων πληρωμών των χρεών των νοικοκυριών και των μικροεπιχειρήσεων θα αυξηθεί, αναπόφευκτα.

Η μέθοδος λειτουργίας των vulture funds στον τομέα των ιδιωτικών χρεών είναι απλός. Αγοράζουν πακέτα μη εξυπηρετούμενων χρεών από τις τράπεζες[2], από τις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας, τις εταιρείες στεγαστικών δανείων, τις εταιρείες παροχής ηλεκτρικής ενέργειας στους ιδιώτες,… Τα εν λόγω πακέτα μη εξυπηρετούμενων χρεών αγοράζονται στο 10% της αξίας τους και, παρενοχλώντας τους οφειλέτες και με νομικές διαδικασίες, προσπαθούν οι Vulture Funds να ανακτήσουν το 20% με 30% της αρχικής αξίας.

Στην Ευρώπη, οι χρηματοοικονομικές εταιρείες με ειδίκευση σε τέτοιου είδους δραστηριότητες νεκροφάγων αναπτύχθηκαν πρώτα στην Σκανδιναβία, με την τραπεζική κρίση του 1980-1990. Πρόκειται για την σουηδική εταιρεία Intrum και την Aktiv Kapital (θυγατρική του αμερικανικού ομίλου PRA).

Σύμφωνα με μελέτη που δημοσίευσε η τράπεζα Morgan Stanley, ο συνολικός όγκος των πακέτων κόκκινων δανείων που κατέχουν επτά από τις σημαντικότερες εταιρείες που ειδικεύονται στην ανάκτηση των χρεών των νοικοκυριών στην Ευρώπη διπλασιάστηκε μεταξύ 2014 και 2017, με αύξηση περίπου από 4 δις λίρες sterling σε περισσότερο από 8 δις (Financial Times, 23 Νεμβρίου 2017). Το 2016, η Intrum πραγματοποίησε κέρδη ύψους 197 εκατομμυρίων ευρώ. Η Cabot, βρετανική εταιρεία (https://www.cabotfinancial.co.uk/ ;http://www.telegraph.co.uk/business/2017/11/16/britains-biggest-debt-collector-cabot-pulls-float/), πραγματοποίησε κέρδη ύψους 155 εκατομμυρίων ευρώ. Η Arrow, επίσης βρετανική, πραγματοποίησε κέρδη ύψους 118 εκατομμυρίων ευρώ. Η Hoist, βρετανική, πραγματοποίησε κέρδη ύψους 93 εκατομμυρίων ευρώ (βλ. http://hoistfinance.co.uk/). Η Kruk, πολωνική εταιρεία, πραγματοποίησε κέρδη ύψους 91 εκατομμυρίων ευρώ. Στην ιστοσελίδα της Arrow μαθαίνουμε ότι 4 εκατομμύρια οικογένειες είναι σε αθέτηση πληρωμών, στην Μεγάλη Βρετανία (βλ. http://www.arrowglobal.net/, επίσκεψη στις 3 Δεκεμβρίου 2017).

Τον Οκτώβριο του 2017, η Intrum αγόρασε στην Ελλάδα ένα πακέτο μη εξυπηρετούμενων χρεών ύψους 40 εκατομμυρίων ευρώ. Κατά πάσα πιθανότητα, κατέβαλε 1,2 εκατομμύρια ευρώ για να αποκτήσει αυτό το χαρτοφυλάκιο, που αντιστοιχεί στο 3% της ονομαστικής του αξίας. Σύμφωνα με τον Mikael Ericson, διευθυντή της Intrum, η ελληνική αγορά των μη εξυπηρετούμενων χρεών παρουσιάζει εξαιρετικές δυνατότητες ανάπτυξης καθώς το 2017, σχεδόν 50 % των χρεών είναι σε αναστολή πληρωμής [3]. Αυτό, λέει, αντιστοιχεί με το σύνολο της αγοράς που αποτελείται από τις χώρες της Κεντρικής και της Ανατολικής Ευρώπης.

Χαρτογράφηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων ως ποσοστό του συνόλου των πιστώσεων που χορήγησαν οι τράπεζες εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά την 30η Σεπτεμβρίου 2015

Ο ανταγωνισμός αυξάνεται μεταξύ των κορακιών (vulture funds), γεγονός που οδηγεί σε μείωση των αποδόσεών τους. Ενώ πριν από 5 χρόνια, μια «επένδυση» ενός εκατομμυρίου ευρώ στην εξαγορά ανεξόφλητων χρεών μπορούσε να αποδώσει 3 εκατομμύρια, το 2017, τα κοράκια βγάζουν 1,8 και 2.

Άλλα vulture funds δραστηριοποιούνται στην εξαγορά κόκκινων δανείων, ειδικότερα το θλιβερά περίφημο ταμείο Εlliot του Paul Singer. Το ταμείο Elliot εξαγόρασε πακέτα κόκκινων δανείων από δυο ισπανικές τράπεζες, την Banco Popular (την οποία εξαγόρασε η Santander τον Μάη του 2017) και την Bankia, (βλ. Fatima Martin, «Les fonds vautours pillent le plus élémentaire : le logement, l’alimentation et l’électricité» (Τα κοράκια λεηλατούν τα πλέον στοιχειώδη: την στέγη, την τροφή και τον ηλεκτρισμό).

Ο αμερικανικός όμιλος Blackstone ανέπτυξε και αυτός έντονη δραστηριότητα στην Ισπανία (βλ., στα ισπανικά: Fatima Martin, «Blackstone, el casero buitre global: De los alquileres protegidos de Madrid a los narcopisos de Barcelona»). Η Blackstone αναπτύσσει ποικιλία δραστηριοτήτων: έτσι, εξειδικεύεται επίσης στην χορήγηση ριψοκίνδυνων πιστώσεων σε μικρο-επιχειρήσεις και μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Γι’ αυτό το σκοπό, η Blackstone εξοπλίστηκε με ειδικό τμήμα που αναπτύσσει τέτοιου είδους δραστηριότητες: την GSO. Η GSO προτείνει απλοποιημένες συμβάσεις χρέους, πιο επικερδές και με πολύ μεγαλύτερο ρίσκο, προσελκύοντας έτσι τις ΜΜΕ που δεν έχουν πια πρόσβαση σε κανονικές τραπεζικές πιστώσεις.

Από την άλλη, η GSO προσελκύει επενδυτές που αναζητούν την μέγιστη απόδοση, ειδικότερα τα συνταξιοδοτικά ταμεία. Η GSO τους προτείνει να προκαταβάλλουν κεφάλαια τα οποία η GSO δανείζει στις ιδιωτικές μικρο-επιχειρήσεις και στις ΜΜΕ. Στο φύλλο της 17 Νοεμβρίου 2017, η Financial Times κρούει κατά κάποιον τρόπο τον κώδωνα του κινδύνου γράφοντας πως τα vulture funds ρισκάρουν πολλά με τις αποταμιεύσεις των μελών τους, επενδύοντας στα προϊόντα που δημιούργησε η GSO [4]. Έτσι, πρώτα η Blackstone είναι πιστωτής (και προσελκύει συνταξιοδοτικά ταμεία που αναζητούν υψηλές αποδόσεις) και στη συνέχεια εξαγοράζει χαρτοφυλάκια ανεξόφλητων χρεών.

Όταν η φούσκα των ακινήτων έσκασε στην Ιαπωνία (δεκαετία του 90), στις ΗΠΑ (2006-2007), στην Ιρλανδία και την Ισλανδία (2008), στην Ισπανία (2009), δεκάδες εκατομμύρια νοικοκυριών των λαϊκών τάξεων οδηγήθηκαν στην παύση πληρωμών και άρχισαν να υπόκεινται σε μαζικές εξώσεις. Στις ΗΠΑ, από το 2006, δεκατέσσερα εκατομμύρια οικογένειες έχασαν την κατοικία τους για όφελος των τραπεζών. Στην Ισπανία, συνέβη το ίδιο για περισσότερο από 300.000 οικογένειες.

Σε εποχές μείωσης του πραγματικού μισθού, μαζικής ανεργίας και καταχρηστικών όρων δανεισμού, τα αποτελέσματα των χρεών αυτών είναι καταστροφικά για ένα αυξανόμενο μέρος των λαϊκών τάξεων που αναγκάζεται να χρηματοδοτεί με πίστωση την τρέχουσα κατανάλωσή του, καθώς τα κανονικά έσοδα δεν επαρκούν πλέον για να πληρωθούν οι δαπάνες διατροφής, στέγασης, ένδυσης, θέρμανσης, ηλεκτρισμού, υγεία, παιδείας… Εταιρείες εξειδικεύονται λοιπόν στις πωλήσεις με πίστωση σε ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού. Μερικές φορές οι πιστώσεις χορηγούνται αρχικά με μηδενικό επιτόκιο, με σκοπό να προσελκύσουν πελάτες, αλλά με την πρώτη καθυστέρηση πληρωμών, τα επιτόκια εκρήγνυνται και ξεκινά η παρενόχληση.

Σ’ αυτή την περίπτωση, τα αρχικά επιτόκια γίνονται άμεσα τοκογλυφικά. Αντιμετωπίζουμε και πάλι, στην ιστορία των χωρών του Βορρά, ένα μαζικό φαινόμενο βίαιης αποστέρησης περιουσίας. Τα ιδιωτικά χρέη παίζουν εδώ έναν ρόλο κλειδί. Στις ΗΠΑ, η δικαιοσύνη κατέγραψε το τεράστιο ποσό των 500.000 περιπτώσεων καταχρηστικών και απατηλών συμβάσεων ακινήτων, ο πραγματικός αριθμός όμως είναι κατά πολύ υψηλότερος. Στην Ισπανία, η νομοθεσία την οποία επικαλούνται οι τραπεζίτες για να προχωρήσουν σε έξωση οικογενειών από την κατοικία τους, ανάγεται από την εποχή του δικτάτορα Φράνκο. Στην Ελλάδα, στα πλαίσια του τρίτου μνημονίου που δέχθηκε η κυβέρνηση Τσίπρα το 2015, οι τράπεζες έχουν πλέον τα χέρια ελεύθερα για να προχωρήσουν σε εξώσεις οικογενειών που αδυνατούν να αποπληρώσουν τα ενυπόθηκα δάνειά τους.

Η νέα διεθνής κρίση που ξεκίνησε το 2007 έριξε άπλετο φως στην απατηλή συμπεριφορά των τραπεζών. Μετά από τις μαζικές εξώσεις από κατοικίες που ακολούθησαν στις ΗΠΑ, στην Ισπανία και αλλού, όλο και περισσότεροι άνθρωποι αμφισβητούν τα χρέη σε χώρες όπου συνήθως η υποχρέωση της αποπληρωμής χρέους δεν αμφισβητούνταν. Η Ada Colau, που εκλέχθηκε δήμαρχος της Βαρκελώνης το 2015, συγκέντρωσε γύρω της σημαντική λαϊκή υποστήριξη συμμετέχοντας ενεργά στην πλατφόρμα κατά των εξώσεων από κατοικίες που διενεργούσαν οι τράπεζες κατά οικογενειών που δεν ήταν σε θέση να συνεχίσουν να αποπληρώνουν τα ενυπόθηκα δάνειά τους. Μερικά χρόνια νωρίτερα, δεν μπορούσε κανείς να φανταστεί ότι μια γυναίκα ή ένας άντρας θα εκλέγονταν σε υψηλά αξιώματα, έχοντας οργανώσει παράνομες καταλήψεις τραπεζών για να υπερασπιστεί οικογένειες που είχαν αναστείλει την αποπληρωμή ενός χρέους.

Σε ολόκληρο τον πλανήτη, η CADTM και κοινωνικά κινήματα αμφισβητούν την αποπληρωμή των ιδιωτικών αθέμιτων χρεών, είτε είναι ενυπόθηκα είτε φοιτητικά, είτε οι απαιτήσεις προέρχονται από μεγάλες ιδιωτικές τράπεζες είτε από εταιρείες ανάκτησης οφειλών, είτε από κοράκια είτε από παρόχους μικροπιστώσεων.

Μετάφραση από τα γαλλικά: Christine Cooreman

---

Σημειώσεις:

[1] 1.000 δις χρεών σε αναστολή πληρωμής (επίσης γνωστά με την αγγλική συντομογραφία NPL, Non performing loans ή «κόκκινα δάνεια» στα ελληνικά). Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Τραπεζική Αρχή, αυτό αντιπροσωπεύει 5% του συνόλου των πιστώσεων που χορηγήθηκαν από τις τράπεζες εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

[2] Οι τράπεζες ωθούνται από τις ελεγκτικές αρχές και την ΕΚΤ να απαλλαγούν από τα κόκκινα δάνεια (NPLs) μεταπουλώντας τα με έκπτωση σε τρίτους, όπως αυτά τα ταμεία-γύπες.

[3] Σχετικά με τα αίτια του πολύ υψηλού αυτού ποσού στην Ελλάδα, βλ. Eric Toussaint, “Grèce : Les banques sont à l’origine de la crise” (Ελλάδα: Οι τράπεζες προκάλεσαν την κρίση), που δημοσιεύτηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2016 (στα ελληνικά, εδώ)

[4] Financial Times, “Blackstone offers ‘cov-lite’ business loans”, 17 Νοεμβρίου 2017.

____________

https://info-war.gr/evimerontas-apo-tin-exathliosi-ta-korakia-i-tamia-gypes-kerdoskopoun-pano-sta-chrei-ton-idioton/