Το αποτύπωμα είναι σημάδι (κάτι που άλλαξε και παραμένει) εκεί από όπου πέρασε κάποιος ή κάτι, από το οποίο μπορεί να ανακαλυφθεί η ταυτότητα του διερχόμενου από το χώρο αυτό. Ακριβώς αυτή η δυνατότητα εξακρίβωσης του ποιος άφησε το αποτύπωμα δίνει τη διαφορά του αποτυπώματος από το ίχνος.
Καλημέρα σε όλους τους καταπιεσμένους του κόσμου....

Κυριακή 6 Μαΐου 2018

...Ο ΠΟΚΟΠΙΚΟ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΑΣ ΜΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ

...Ο ΠΟΚΟΠΙΚΟ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΑΣ ΜΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ 


Mε τον ιδιοκτήτη που πληρώνεται το νοίκι από την σύνταξη τής γιαγιάς τι θα γίνει;
Με την τράπεζα που πληρώνεται την δόση τού δανείου από την σύνταξη τής γιαγιάς τί θα γίνει ;
Με το δημόσιο ταμείο που πληρώνεται την δόση τού φόρου από την σύνταξη τής γιαγιάς τί θα γίνει;
Με το δημόσιο ταμείο που πληρώνεται την δόση ΕΜΦΙΑ από την σύνταξη τής γιαγιάς τί θα γίνει; 
Με τον οίκο ευγηρίας που πληρώνεται με την σύνταξη τής γιαγιάς τί θα γίνει;
Με την ΔΕΗ που πληρώνεται από την σύνταξη τής γιαγιάς τι θα γίνει;; 
Με τα εγγονάκια άνεργων γονιών που τρώνε από την σύνταξη τής γιαγιάς τί θα γίνει;
Με την γιαγιά που πληρώνει την πανάκριβη θεραπεία της από την σύνταξη τι θα γίνει;


Πέμπτη 3 Μαΐου 2018

ΑΛΕΚΟΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ: "Δεν επιδίωξα να σκοτώσω έναν άνθρωπο. Δεν είμαι ικανός να σκοτώσω έναν άνθρωπο. Επιδίωξα να σκοτώσω έναν τύραννο"

Dionisis Vitsos
ΑΘΗΝΑ
«Τὰ δάκρυα ποὺ στὰ μάτια μας
θὰ δεῖτε ν᾿ ἀναβρύζουν
ποτὲ μὴν τὰ πιστέψετε
ἀπελπισιᾶς σημάδια.
Ὑπόσχεση εἶναι μοναχὰ
γι᾿ Ἀγώνα ὑπόσχεση».
ΑΛΕΚΟΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ (1939-Πρωτομαγιά 1976)
«ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ» ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑΖΗΣΗ

~~~~~
["Γράφτηκε [στὴν ἀπομόνωση στὸ Μπογιάτι], 
τὸν Φλεβάρη τοῦ 1972, ὄχι γιὰ νὰ δικαιολογήσει τὰ δάκρυα 
ποὺ ὁ πόνος καὶ ἡ ὀργὴ ἀνέβαζαν στὰ μάτια, 
μὰ γιὰ νὰ ἐπιβεβαιώσει μιὰ ἀπόφαση. 
Ἁπλοϊκὰ γραμμένο ἴσως, μὰ εἶναι ἕνας ὅρκος"
Α.Π.]
~~~~
[Δεν επιδίωξα να σκοτώσω έναν άνθρωπο. Δεν είμαι ικανός να σκοτώσω έναν άνθρωπο. Επιδίωξα να σκοτώσω έναν τύραννο.
ΑΛΕΚΟΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ]
~~~~
[ΑΛΕΚΟΣ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗΣ: Αυτός που οργάνωσε και εκτέλεσε την δολοφονία του δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλου, η οποία απέτυχε. Από τη Δίβρη Ηλείας και τη Λευκάδα, όπου πέρασε τα παιδικά του χρόνια.
Σπούδασε στο ΕΜΠ, εντάχθηκε από νεαρή ηλικία στην Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου. 
Υπηρετούσε στο 85ο Σύνταγμα Πεζικού, στη Βέροια, όταν λιποτάκτησε από το στράτευμα και ίδρυσε την οργάνωση «Εθνική Αντίσταση». Αυτοεξορίστηκε στην Κύπρο για να καταστρώσει σχέδιο δράσης. Εκεί ήρθε σε επαφή τον Πολύκαρπο Γιωρκάτζη, υπουργό Εσωτερικών και Άμυνας της Κύπρου και άλλους, με σκοπό να τους ζητήσει να συνδράμουν στην αντίσταση. Επανήλθε στην Ελλάδα και μαζί με στενούς του συνεργάτες σχεδίασε την απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα Παπαδόπουλου στις 13 Αυγούστου 1968 κοντά στη Βάρκιζα.
Ο Π. Γεωρκάτζης υπέβαλε παραίτηση, αλλά τον κάλυψε με δηλώσεις του ο ίδιος ο Μακάριος, μη αποδεχόμενος την παραίτησή του. Η χούντα της Αθήνας όμως έστειλε τελεσίγραφο στον Κύπριο πρόεδρο, απειλώντας τον με διακοπή των διπλωματικών σχέσεων Ελλάδας-Κύπρου. Έτσι, στις 27 Οκτωβρίου ο Π. Γεωρκάτζης έφυγε στο Λονδίνο και την 1η Νοεμβρίου έστειλε από εκεί νέα επιστολή παραίτησης, την οποία ο Μακάριος αυτή τη φορά αποδέχτηκε. 
~~~~
Η απόφαση του Έκτακτου Στρατοδικείου τον καταδίκασε δις εις θάνατον. Η εκτέλεση έπρεπε να πραγματοποιηθεί μέσα σε τρία 24ωρα το αργότερα, αν δεν απονεμηθεί χάρη. Ο Αλ. Παναγούλης αρνήθηκε όμως κατηγορηματικά να υποβάλει αίτηση χάριτος. Ξεσηκώθηκε παγκόσμια κατακραυγή και ασκήθηκαν σοβαρότατες διεθνείς πιέσεις να αποτραπεί η εκτέλεση. Η χούντα υπέκυψε και έτσι σιωπηρά η ποινή παρέμεινε ανεκτέλεστη. Ο Παναγούλης μεταφέρθηκε στις φυλακές της Αίγινας και κατόπιν στις φυλακές Μπογιατίου.
Δραπέτευσε από τη φυλακή στις 5 Ιουνίου 1969, συνελήφθη όμως εκ νέου και οδηγήθηκε και πάλι στις φυλακές Μπογιατίου, στην απομόνωση σε κελί που το έφτιαξαν ειδικά για τον Παναγούλη και ήταν σαν αντίγραφο τάφου. Ως διέξοδο έγραφε ποιήματα. Συνέχισε να γράφει ακόμα και όταν του κατέσχεσαν κάθε γραφική ύλη, χρησιμοποιώντας για μελάνι το αίμα του και για χαρτί τους τοίχους του κελιού-τάφου του.
~~~~
Τον Αύγουστο του 1973 –μετά από τεσσεράμισι σχεδόν χρόνια φυλάκισης– απελευθερώθηκε βάση της γενικής αμνηστίας που απένειμε το καθεστώς των συνταγματαρχών στους πολιτικούς κρατούμενους, κατόπιν της αποτυχημένης προσπάθειας του Γ. Παπαδόπουλου να φιλελευθεροποιήσει το καθεστώς του. Αυτοεξορίστηκε εκ νέου, αυτή τη φορά στην Φλωρεντία της Ιταλίας, για να επαναδραστηριοποιηθεί στην αντίσταση, ουσιαστικά όμως συνέχισε την αντίσταση στην Ελλάδα ερχόμενος κρυφά όπου και οργάνωνε αντιστασιακές ομάδες.
~~~~
Στην μεταπολίτευση ο Αλέξανδρος Παναγούλης εκλέγεται βουλευτής της Β΄ Αθηνών με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις.
Επιδιώκει την απομόνωση των πολιτικών που συνεργάστηκαν με το δικτατορικό καθεστώς της Χούντας και εξαπολύει σωρεία καταγγελιών. Λίγο μετά την εκλογή του έρχεται σε ρήξη με την ηγεσία του κόμματος του γιατί είχε συγκεντρώσει στοιχεία για τη συνεργασία του Δημήτρη Τσάτσου με το χουντικό καθεστώς, με συνέπεια να αρνηθεί να συνυπάρξει με τον "προδότη" στο ίδιο κόμμα και παραιτείται. Παρέμεινε όμως στη Βουλή των Ελλήνων ως ανεξάρτητος βουλευτής. Επιμένει στις καταγγελίες του και έρχεται σε ανοιχτή αντιπαράθεση με τον Υπουργό Εθνικής Αμύνης, Ευάγγελο Αβέρωφ και τον Δημήτρη Τσάτσο. Δέχθηκε πολιτικές πιέσεις αλλά και απειλές για τη ζωή του για να αποσύρει τις καταγγελίες του, όπως διαρρήξεις στο πολιτικό του γραφείο, μηνύματα που του άφηναν άγνωστοι κλπ.

~~~~
Σκοτώνεται την πρωτομαγιά του 1976 σε ηλικία 36 ετών κατόπιν τροχαίου ατυχήματος στην λεωφόρο Βουλιαγμένης (το αυτοκίνητό του πήγε και έπεσε σε υπόγειο κατάστημα επί της λεωφόρου κάθετα στην πορεία), λίγες μέρες πριν την αποκάλυψη των φακέλων σχετικά με τα όργανα ασφαλείας της Χούντας (Φάκελος ΕΣΑ). Η αποκάλυψη των φακέλων, που δεν έλαβε χώρα ποτέ, λέγεται ότι περιείχε αδιαμφισβήτητες αποδείξεις εις βάρος ορισμένων πολιτικών που συνεργάστηκαν με την χούντα. Κατά πολλούς, το τροχαίο ατύχημα είχε στηθεί για να θέσει τον Αλέξανδρο Παναγούλη εκτός μάχης και να εξαφανίσει τις αποδείξεις που είχε υπό την κατοχή του. Δεν έχει παρουσιαστεί ωστόσο μέχρι σήμερα κανένα τεκμήριο για όλες αυτές τις εικασίες.

~~~~
Το 1972, ενώ ήταν ακόμη στη φυλακή, εκδίδεται στο Παλέρμο η πρώτη ποιητική του συλλογή στα Ιταλικά Altri seguiranno: poesie e documenti dal carcere di Boyati με εισαγωγικό σημείωμα από τον Πιέρ Πάολο Παζολίνι. Για το έργο του αυτό ο Α. Παναγούλης βραβεύτηκε με το Διεθνές Βραβείο Λογοτεχνίας Βιαρέτζιο (Premio Viareggio Internazionnale). Μετά την απελευθέρωση του εξέδωσε στο Μιλάνο την δεύτερή του ποιητική συλλογή στα Ιταλικά Vi scrivo da un carcere in Grecia πάλι με εισαγωγικό σημείωμα από τον Πιέρ Πάολο Παζολίνι. Είχε προηγηθεί η έκδοση στα ελληνικά τετραδίων όπως η συλλογή με τίτλο «Η Μπογιά».]

Δευτέρα 30 Απριλίου 2018

Η Ληστεία του Αιώνα και η αρπαγή της ΔΕΗ. - Δόξης εγκώμιον [στις 4 Ιουλίου 2014] του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα: «αποτελεί έγκλημα οικονομικό και εθνικό η εκποίηση και τελικώς η διάλυση της ΔΕΗ»


Δόξης εγκώμιον στον Μεγιστότατο πρωθυπουργό των αγορών Αλέξη Τσίπρα, καθώς σε συνέντευξή του στις 4 Ιουλίου 2014 στην ιστοσελίδα ΤVXS διλόνη: «αποτελεί έγκλημα οικονομικό και εθνικό η εκποίηση και τελικώς η διάλυση της ΔΕΗ. […] Γιατί θέλουν να πάρουν έτοιμα τα εργοστάσια παραγωγής και δωρεάν τον ορυκτό πλούτο. Πρόκειται για αετονύχηδες και αεριτζήδες, παρά για επενδυτές».



Του Κώστα  Λουλουδάκη*

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, στη χώρα, από το 2008 έως το β’ εξάμηνο του 2016, η τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος αυξήθηκε κατά 65%, ενώ το πρώτο εξάμηνο του 2017, τα νοικοκυριά πλήρωσαν την κιλοβατώρα ακριβότερα κατά 12,8% σε σχέση με το αντίστοιχο εξάμηνο του 2016! Η κιλοβατώρα στην Ελλάδα, της μαζικής ανεργίας, της φτώχειας και της ανέχειας, κοστίζει όσο στη Σουηδία, όπου όχι μόνο το κατά κεφαλήν εισόδημα είναι 2,5 φορές υψηλότερο αλλά και οι κλιματολογικές συνθήκες που επικρατούν είναι τελείως διαφορετικές! Ταυτόχρονα, όμως, σύμφωνα με την Eurostat, το κόστος του δικτύου της ηλεκτρικής ενέργειας εκτιμάται ως ένα από τα χαμηλότερα στην ΕΕ!
Υπενθυμίζεται ότι η ηλεκτρική ενέργεια είναι ένα δημόσιο αγαθό (όπως η ύδρευση, η παιδεία, η περίθαλψη), που προϋποθέτει υποδομές που να εξυπηρετούν το κοινωνικό συμφέρον. Όμως, η ΔΕΗ θα πρέπει μέχρι το 2020 να έχει μειώσει τα νοικοκυριά που τροφοδοτεί κάτω του 50%, και σύμφωνα με το μνημόνιο που υπέγραψε η Πινοσετική, ως προς την οικονομική πολιτική, κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, να πουλάει ποσότητες ηλεκτρικού ρεύματος σε τιμές κάτω του κόστους στους ιδιώτες προμηθευτές, τους λεγόμενους παρόχους. Δηλαδή, αυτοί οι πάροχοι δεν διαθέτουν και δεν επενδύουν σε εργοστάσια παραγωγής ενέργειας, αλλά εκμεταλλεύονται τις δημόσιες υποδομές, τα δημόσια εργοστάσια και χρησιμοποιούν το δημόσιο δίκτυο για να το διανείμουν, που όπως ήδη αναφέραμε είναι από φτηνότερα δίκτυα διανομής της ΕΕ.
Άλλωστε, η νεοφιλελεύθερη ιδεοληψία και ο καπιταλιστικός ολοκληρωτισμός προτάσσει την υποταγή όλων των πτυχών των δημόσιων αγαθών, σε χρησιμοθηρικές σταθμίσεις και χρηματιστηριακούς υπολογισμούς. Η ΔΕΗ δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση.
Φιλελεύθερη και επικερδής ιστορία, γιατί 4-5 ευπρεπείς μαφιόζικες πολυεθνικές με άλλους τόσους Έλληνες θυρωρούς τους, όπως ο Δημήτρης Καπελούζος ή ο Ευάγγελος Μυτιληναίος, οι οποίοι, έχοντας αλληλοεξαρτώμενα συμφέροντα, έθεσαν τον δημόσιο πλούτο στην υπηρεσία του προσωπικού τους οφέλους και παράλληλα χαίρουν άκρας προστασίας από την κυβέρνηση, το ΔΝΤ, την κομισιόν, τις αγορές. Πιστεύουν κιόλας ότι δικαιωματικά κλέβουν το δημόσιο πλούτο και τις πλουτοπαραγωγικές πηγές, επειδή κανείς ως τώρα δεν κατάφερε να τους τσακίσει την αλαζονεία…
Δόξης εγκώμιον πρέπει να απευθύνω στον Μεγιστότατο πρωθυπουργό των αγορών Αλέξη Τσίπρα, καθώς σε συνέντευξή του στις 4 Ιουλίου 2014 στην ιστοσελίδα ΤVXS με επιβεβαιώνει:«αποτελεί έγκλημα οικονομικό και εθνικό η εκποίηση και τελικώς η διάλυση της ΔΕΗ. […] Γιατί θέλουν να πάρουν έτοιμα τα εργοστάσια παραγωγής και δωρεάν τον ορυκτό πλούτο. Πρόκειται για αετονύχηδες και αεριτζήδες, παρά για επενδυτές».
Ωστόσο, ο Τσίπρας, ο Σταθάκης και η ευτελισμένη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσαν το νομοσχέδιο για την διεξαγωγή του διαγωνισμού για την πώληση των δημόσιων λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ. Στην νεοφιλελεύθερη γλώσσα τους ονομάζουν το ξεπούλημα «αποεπένδυση» στον λιγνίτη.
Ας γνωρίζουμε όμως τι πάνε να πουλήσουν. Σύμφωνα με την ΔΕΗ: Η χώρα κατέχει τη δεύτερη θέση σε παραγωγή λιγνίτη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την έκτη θέση παγκοσμίως. Οι υπάρχουσες ποσότητες λιγνίτη επαρκούν για τα επόμενα 45 χρόνια και τα εκμεταλλεύσιμα αποθέματα ανέρχονται σε 3,1 δισ. τόνους και ισοδυναμούν με 450 εκατομμύρια τόνους πετρελαίου. Τα κοιτάσματα λιγνίτη βρίσκονται στις περιοχές Αλιβέρι, Δράμα, Ελασσόνα, Μεγαλόπολη, Πτολεμαΐδα, Φλώρινα. Tα αποθέματα είναι στρατηγικής σημασίας για τη χώρα, εκτός του ότι έχουν χαμηλό κόστος εξόρυξης, σταθερή και άμεσα ελέγξιμη τιμή και παρέχουν σταθερότητα και ασφάλεια στον ανεφοδιασμό καυσίμου παράγοντας το 56% περίπου της ηλεκτρικής ενέργειας της ΔΕΗ.
Ταυτόχρονα ο λιγνίτης εξοικονομεί συνάλλαγμα 1 δισ. δολαρίων ετησίως και κύρια η τιμή του δεν εξαρτάται από τις διακυμάνσεις του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Εκτός από λιγνίτη η χώρα διαθέτει και ένα μεγάλο κοίτασμα Τύρφης στην περιοχή των Φιλίππων στην Μακεδονία. Τα αποθέματα Τύρφης εκτιμώνται σε 4 δις κυβικά μέτρα και ισοδυναμούν περίπου με 125 εκατ. τόνους πετρελαίου.
Για να δικαιολογήσει το ξεπούλημα, ο υπουργός Γιώργος Σταθάκης μας λέει πως η ΔΕΗ έχει «ένα μέλλον που θα στηρίζεται στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας» και όχι στον ρυπογόνο λιγνίτη. Σωστά είναι ρυπογόνος όπως άλλωστε είναι και το πετρέλαιο, όμως τα πρόστιμα από την ΕΕ που έχουν επιβληθεί στην χώρα, οι αποφάσεις της ΚΟΜΙΣΙΟΝ και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου δεν αφορούν στη ρύπανση αλλά στον δημόσιο χαρακτήρα της αγοράς λιγνίτη που δεν «επέτρεπε τον ανταγωνισμό» !
Παρακαλώ τώρα την προσοχή σας: Ο διαγωνισμός για την πώληση των μονάδων θα διεξαχθεί με δαπάνη του ελληνικού δημοσίου! Την εποπτεία του διαγωνισμού θα έχει ανεξάρτητη διεθνής εταιρεία συμβούλων, που θα έχει εγκριθεί από τους «θεσμούς» και θα ενεργεί ως «εντολοδόχος παρακολούθησης (monitoring Trustee) εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής», αλλά θα πληρώνεται από το ελληνικό δημόσιο! Τέλος, το νομοσχέδιο δεν προστατεύει από την ανεργία τους εργαζομένους των μονάδων που θα ξεπουληθούν, ενώ σε ό,τι αφορά τις εργασιακές σχέσεις όσων μείνουν, αναφέρει ότι θα διέπονται «από την εργατική νομοθεσία και τον κανονισμό εργασίας που θα καταρτιστεί σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις».
Δηλαδή, ιδιωτικός συμβουλευτικός όμιλος που θα είναι κάτω από την εποπτεία των «θεσμών», θα υπαγορεύσει τους όρους ιδιωτικοποίησης βιομηχανικών φιλέτων του δημόσιου τομέα με δαπάνη του ελληνικού δημοσίου, θα ορίσει τον μελλοντικό ιδιοκτήτη και, επιπροσθέτως, θα πληρωθεί για αυτήν την υπηρεσία από πού αλλού; Μα από το ελληνικό δημόσιο!
Σύμφωνα τώρα με την Καθημερινή τα έσοδα από την πώληση, με τη συνδρομή της Rothschild, θα κατευθυνθούν στις τράπεζες ώστε αυτές «να είναι κατοχυρωμένες προκειμένου να προχωρήσουν στην αναχρηματοδότηση του κοινοπρακτικού δανείου» της ΔΕΗ! Με πρόσθετη προϋπόθεση, όμως, την «μείωση των λειτουργικών δαπανών και η ενίσχυση των εσόδων της». Έτσι η ΔΕΗ για να «εξορθολογήσει» τα έσοδα και τα έξοδα της προσέλαβε την εταιρεία McKinsey.
Θαυματουργική λοβιτούρα: όλοι τρώνε από το δημόσιο ταμείο! Αλλά αυτό είναι το δόγμα του φιλελευθερισμού: Η ιδιωτικοποίηση σε τιμή ευκαιρίας όλων των δημόσιων αγαθών από μια εγκληματική και μαφιόζικη «ελίτ-αρίστων» και η κοινωνικοποίηση των ζημιών.
Εν κατακλείδι δεν υπάρχει καμία διαχωριστική γραμμή μεταξύ αυτής της επενδυτικής Καμόρα, της αστικής κοινοβουλευτικής εξουσίας και μερικών δημοσιογραφικών αποφύσεων. Ίσως έφτασε ο καιρός να σκεφτούν τα θύματα ετούτου του συστήματος τη δυνατότητα που έχουν να στείλουν τον καπιταλισμό και τους μαφιόζους εκφραστές του στον αγύριστο…

_____
Από την εφημερίδα Πριν.
Μέσο : http://www.nostimonimar.gr/

Κυριακή 29 Απριλίου 2018

Οι απουσίες γύρω από τον ακάλυπτο της 22άχρονης

Απ-όψεις...

  Της Φωτεινή Λαμπρίδη     

Ένα μωρό που ξεψυχάει μόνο του χωρίς κανέναν εκεί, μια μητέρα που γεννάει μόνη της χωρίς κανέναν εκεί, ένας άντρας που αφήνει κάποια έγκυο και δεν είναι εκεί, ένας άλλος άντρας που έχει μια κόρη και δεν είναι εκεί 9 μήνες για να δει ότι η κόρη του εγκυμονεί και μια άλλη μητέρα που ενώ ήταν εκεί δεν ήταν εκεί. Τόσες απουσίες μαζεμένες γύρω από έναν ακάλυπτο». Silia Psychi

Το παραπάνω σχόλιο που αλίευσα από το fb, περιγράφει πολύ εύστοχα την ουσία της τραγικής ιστορίας στην οποία γίναμε μάρτυρες.  Το ότι ο δημόσιος λόγος δεν περιστρέφεται γύρω από αυτήν την οδυνηρή διαπίστωση, είναι άλλο ένα σύμπτωμα της νοσηρής πλευράς της κοινωνίας μας η οποία γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο συνεχίζει να παράγει τέτοιες τραγικές καταστάσεις. Δεν περιμένει κανείς από τον καθένα να φιλοσοφήσει βαθιά την υπόθεση. Μια νηφάλια παρατήρηση γύρω από το περιβάλλον της 22άχρονης θα αρκούσε για να αποφύγουμε τη δημόσια διαπόμπευση και το διαδικτυακό λιντσάρισμα.
Γυναίκες που ζητούν την κεφαλή της επί πινάκι, άνδρες που είναι έτοιμοι να χυμήξουν στη μητροκτόνο «σύγχρονη Μήδεια» και δημοσιογράφοι που ασχολούνται με το ποια ρούχα φορούσε και κατάφερε να κρύψει την εγκυμοσύνη της συνθέτουν το παζλ δίνει από μόνο του την απάντηση για την ύπαρξη τέτοιων φαινομένων. Είναι σαφές πως η κοινωνία σύσσωμη στέλνει στην πυρά μια γυναίκα που βρίσκεται στη μετ' εφηβική της ηλικία, χωρίς δεύτερη σκέψη.
Ορισμένοι δεν διστάζουν να πουν ότι θα μπορούσε να το αποφύγει επιλέγοντας το πρωκτικό σεξ, εξαντλώντας όλα τα χυδαία επιχειρήματα τους εναντίον της.
Η πράξη ήταν αποτρόπαια και καταδικαστέα. Γιατί βλέπουμε όμως μόνο τον έναν θύτη κλείνοντας τα μάτια στον χώρο των απουσιών γύρω από τον ακάλυπτο; Αγνοώντας τα υπόλοιπα μαχαίρια πίσω από το έγκλημα; Είναι μόνο το άγριο ένστικτο μιας κοινωνίας που ψάχνει με το δάχτυλο υψωμένο να πει «άρον άρον σταύρωσον αυτόν» ή η υπόθεση αυτή τραβάει άλλη μια φορά την κουρτίνα και φανερώνει πόσο βαθιά είμαστε διαποτισμένοι από την πατριαρχία κι ας κομπάζουμε για τη γυναικεία χειραφέτηση;

Στ’ αλήθεια αδυνατώ να ταυτιστώ με μια μάνα που δεν είχε πάρει πρέφα πως το παιδί της βίωνε ένα δράμα τόσους μήνες. Αγανακτώ όμως και θλίβομαι που ζω ανάμεσα σε χιλιάδες ανθρώπους που θεωρούν πως τόσο ο πατέρας του βρέφους όσο και ο πατέρας της νεαρής μάνας είναι στο απυρόβλητο. Που θεωρούν δεδομένο πως ο κανακάρης τους μπορεί να αφήνει έγκυο ένα κορίτσι και να δραπετεύει γιατί «ήταν η κακιά στιγμή» την οποία πρέπει να φορτωθεί αποκλειστικά η γυναίκα. Που θεωρούν δεδομένο πως η πρόληψη είναι υπόθεση της γυναίκας μόνο κι όχι και των δύο. Αδυνατώ να αποδεχτώ πως η απουσία του πάτερα της νεαρής δεν απασχολεί κανέναν γιατί «εννοείται πως αυτά τα θέματα δεν αφορούν τους άνδρες» έστω κι αν η σκανδάλη είναι στον κρόταφο της κόρης τους.

Ο πατέρας του βρέφους δεν αναγκάστηκε να δώσει DNA όπως εκείνη και το δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα. Γιατί είμαστε περικυκλωμένοι από ανθρώπους που έχουν αποδεχτεί ότι ζούμε σε έναν κόσμο που εξουσιάζουν οι άνδρες χωρίς να φέρουν ταυτόχρονα καμία ευθύνη για τίποτα. Γιατί αυτό είναι το προνόμιο της εξουσίας. Ο άνδρας δεν χρειάζεται να απολογηθεί γιατί τα ζητήματα του έρωτα, της ζωής και του θανάτου γιατί «έτσι είναι η φύση τους», «δεν ξέρουν απ’ αυτά», «οι γυναίκες τους τυλίγουν», «ας πρόσεχαν αυτές», «ας ήταν έξυπνη να τον κρατήσει», γιατί «αν ο άνδρας ασχοληθεί με αυτά δεν είναι και πολύ άνδρας», γιατί «τα παιδιά είναι υπόθεση της γυναίκας» κι ας επιμένουν να τους δίνουν το πατρώνυμό τους για να διαιωνιστεί το όνομα της βασιλικής οικογένειας.
Μήπως για όλα τα παραπάνω φοβήθηκε η 22άχρονη να αντιμετωπίσει την κατάσταση και γι’ αυτό έθεσε σε κίνδυνο τη ζωή της φτάνοντας στο έγκλημα; Για το έγκλημά της θα πληρώσει όπως ορίζει ο νόμος, ο οποίος όμως δεν προβλέπει καμία ποινή για άλλους ηθικούς αυτουργούς. Γιατί οι νόμοι ακόμα είναι εναρμονισμένοι εν μέρει με το εθιμικό δίκαιο. Γιατί ο νόμος που δικαιώνει την κουλτούρα μας είναι αυτός που δεν θα καθίσει στο σκαμνί κανέναν από τους απόντες της ζωής της νεαρής γυναίκας. Δεν θα καθίσει στο σκαμνί  όσους τη μεγάλωσαν με την πεποίθηση πως αν της συμβεί κάτι τέτοιο εκείνη θα είναι η λερωμένη, η βρόμικη η ντροπιασμένη, το απόβλητο της κοινωνίας άρα πρέπει να πετάξει στον ακάλυπτο την «αμαρτία» της χάνοντας κάθε επαφή με το ανθρώπινο και το ίδιο το θαύμα της ζωής.

Η 22άχρονη θα πληρώσει για το έγκλημα. Κι εμείς θα συνεχίζουμε να εγκληματούμε καθημερινά κρύβοντας κάτω από το σεντόνι μας τα καθημερινά μας εγκλήματα που ευτυχώς δεν είχαν τόσο ακραία κατάληξη. Ενθαρρύνοντας τη διαιώνιση της σκιώδους πλευράς της ζωής μας. Αλλά δε βαριέσαι! Ποιος έχει ανάγκη να ξεκουνήσει τα μπετά του πατρικού του σπιτιού για να διασώσει κάτι για το μέλλον; Αυτό ξέρουμε, αυτό εμπιστευόμαστε. Εξάλλου είναι τόσο επώδυνη η αμφισβήτηση των θεμελίων και τόσο γλυκιά η δυσοσμία της συνήθειας που συγκρατεί με πάθος το ατομικό και συλλογικό μας «εγώ» μη γκρεμιστεί κι αφανιστούμε! Και ποιος θα ψάξει τις απουσίες γύρω από έναν ακάλυπτο; Ίσως μόνο ένας ευαίσθητος ποιητής. Και στο μακρινό μας παρελθόν ένας Όμηρος κατάφερε να πει μέσω του Τηλεμάχου «Προτιμώ έναν πατέρα που πέθανε στη μάχη από έναν απόντα πατέρα». 

Τετάρτη 25 Απριλίου 2018

Ο ΣΥΡΙΖΑ σαν κυβέρνηση έχει ευθύνες συνενοχής σκεπάζει τούς ληστές των ταμείων ασφάλισης

Babis Karagiannopoulos

Mιά εύλογη ερώτηση είναι γιατί στην Κύπρο, παρά τα μνημόνια και τα οικονομικά μέτρα, οι συντάξεις δεν μειώθηκαν... Στην Κύπρο λοιπόν τα αποθεματικά των ταμείων ασφάλισης είναι ακέραια, και από την έντοκη απόδοση τους στηρίζονται οι συντάξεις. 
Εδώ αγαπητοί, οι ληστές, πολιτικοί τραπεζίτες κτλ τα έχουν ληστέψει προ πολλού, και βέβαια για να μην υπάρξουν διώξεις πολιτικών υπευθύνων καθιέρωσαν την κρατική συμμετοχή, και συνέχισαν να τα ληστεύουν...
Τώρα που χρεοκοπήσαμε η επιτήρηση πιέζει να μειωθεί η κρατική συμμετοχή στο ελάχιστο Έτσι και οι συντάξεις θα μειωθούν μέχρι εξαφάνισης... 
Τώρα, πόσα ήταν.. ακόμη πόσο ήταν η έντοκη απόδοση τους για 50 χρόνια που τα ληστεύουν, ποιοι τα λήστεψαν κτλ, είναι σκοτεινή κατάσταση.. Υπολογίζεται χονδρικά ότι έπρεπε να ξεπερνούν τα 200 δις και βέβαια τεράστιες ευθύνες έχουν κυρίως τα δυο μεγάλα κόμματά που διαδέχονταν την εξουσία για 50 χρόνια, και έτσι δρομολόγησαν την ληστεία αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ σαν κυβέρνηση έχει ευθύνες συνενοχής .. όπου ενώ κόβει συντάξεις και συνειδητά υποσκάπτει και καταστρέφει την οικονομία και την κοινωνία ....εκ παραλλήλου σκεπάζει τούς ληστές....

Σάββατο 21 Απριλίου 2018

Περικλής Κοροβέσης: Τα βασανιστήρια της Χούντας τα κουβαλάς κάθε μέρα πάνω σου

    ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ   

   με αφορμή τη συμπλήρωση 51 χρόνων από τη νύχτα του πραξικοπήματος   


ιώματα όπως η φυλακή και τα βασανιστήρια, τα κουβαλάς κάθε μέρα πάνω σου. Θυμάμαι την πρώτη μέρα στην ασφάλεια με μεγάλη διαύγεια. Μας "υποδέχτηκαν" με σφαλιάρες και στη συνέχεια ακολούθησε φάλαγγα. Ένα μελετημένο και αρχαίο βασανιστήριο. Στην αρχή χτυπήματα αργά και μετά πιο γρήγορα, να μην προλαβαίνει ο οργανισμός να συνηθίζει και να φτιάχνει τη φυσική άμυνα απέναντι στον πόνο. Δεν χτυπάει μόνο στα πέλματα ο πόνος αλλά σε όλο το σώμα. Σαν να σε χτυπάει ηλεκτρική ενέργεια μέχρι και στις τρίχες του κεφαλιού σου".

Ο Περικλής Κοροβέσης μια από τις πιο εμβληματικές μορφές του αντιστασιακού αγώνα ενάντια στη Χούντα των Συνταγματαρχών, θυμήθηκε όσα φρικτά έζησε την περίοδο της μαύρης επταετίας, μιλώντας στο Ραδιόφωνο 24/7 στους 88,6 , με αφορμή τη συμπλήρωση 51 χρόνων από τη νύχτα του πραξικοπήματος. 
"Εμείς είμαστε νέοι ηθοποιοί και ξεκινήσαμε να κάνουμε θέατρο για τη γειτονιά όχι για το κέντρο. Όλα τα παιδιά ήταν αριστερά. Τη μέρα του πραξικοπήματος είχαμε πρόβα. Μόλις το μάθαμε από θεατρική ομάδα, γίναμε αντισταστιακή ομάδα και κατεβήκαμε στο κέντρο της Αθήνας. Φανταζόμασταν ότι θα κατέβουν μαζί μας 100.000 στους δρόμους και να γίνει συλλαλητήριο αλλά δεν υπήρχε ψυχή. Αν έβγαινε ο κόσμος η Χούντα θα έπεφτε. Βέβαια, τότε όλες οι πολιτικές δυνάμεις φλέρταραν με ένα πραξικόπημα. Από τη μία ο υποτιθέμενος φόβος του κομμουνισμού και από την άλλη ο Ανδρέας Παπανδρέου. Ήταν ο "δράκος". Οι ιδέες που έφερνε ήταν από την Αμερική ήταν "αναρχικές" για το ελληνικό κατεστημένο. Στην πραγματικότητα ήταν όμως απλές ιδέες ενός μετριοπαθή σοσιαλιστή", σχολιάζει, και θυμάται πως για να φυλακιστεί κάποιος εκείνη την περίοδο δεν ήταν απαραίτητο να είχε κάνει κάτι, αρκούσε να έχει διαφορετική άποψη.
"Η χούντα έπεσε από την παγκόσμια συμπαράσταση που είχε. Δεν υπήρχε χώρα που να μην κάνει εκδήλωση για την Ελλάδα. Υπήρχε τεράστια πίεση, ειδικά το ελληνοαμερικάνικο λόμπι. Η Αμερικάνικη πολιτική βολεύτηκε με τους συνταγματάρχες. Το δεχτήκατε σαν δώρο, άσχετα αν το επιδίωξαν ή όχι" διηγείται.

Η επιλογή του Καραμανλή
"Ο Καραμανλής επελέγη γιατί ήταν ο μόνος που μπορούσε να κρατήσει τους καραβανάδες στους στρατώνες. Δηλαδή ότι θα τους προσγείωνε πολύ ομαλά και δεν θα είχανε τιμωρία. Αυτός πιστεύω ότι ήταν ο όρος που του θέσανε χωρίς όμως να έχω τα πειστήρια. Βέβαια ο Καραμανλής, τιμώρησε τους πρωτεργάτες. Ο Καραμανλής ήθελε μια δημοκρατία τύπου Ντεγκόλ. Είχε στο μυαλό του μια Ευρώπη, δεν ήθελε ένα καθεστώς εμφυλίου." λέει.

___________

Παρασκευή 13 Απριλίου 2018

Στρατιωτική επιχείρηση ΗΠΑ, Γαλλίας, Βρετανίας σε εξέλιξη στη Συρία

  ΚΟΣΜΟΣ   
Σάββατο 14 Απριλίου 2018,
Ενημέρωση: 05:10 / Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ


Ο Aμερικανός προεδρος Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε στις 04.00 (ώρα Ελλάδας) σε ομιλία του προς το έθνος, ότι οι ΗΠΑ, η Γαλλία και η Βρετανία ξεκίνησαν στρατιωτικές επιθέσεις κατά της Συρίας.
Οι επιθέσεις αποτελούν αντίποινα για τη χρήση χημικών όπλων από τη συριακή κυβέρνηση του Μπασάρ Αλ Άσαντ κατά του δικού του λαού. "Αυτές δεν είναι οι πράξεις ενός ανθρώπου", δήλωσε ο Tραμπ. "Είναι το έγκλημα ενός τέρατος."
Στη Δαμασκό, αυτόπτες μάρτυρες αναφέρουν ότι ακούγονται αρκετές ισχυρές εκρήξεις. Καπνοί αναδύονται στην ανατολική πλευρά της πρωτεύουσας της Συρίας. Σύμφωνα με τη συριακή κρατική τηλεόραση ενεργοποιήθηκε η αεράμυνα για την αντιμετώπιση της επίθεσης. Στην επιχείρηση πολεμικά σκάφη και αεροσκάφη των τριών πλοίων χωρών Ο Τράμπα Είπε στην ομιλία του στον Λευκό Οίκο ότι πρόκειται για πλήγματα ακρίβειας. "Είμαστε έτοιμοι να συνεχίσουμε αυτή την απάντηση μέχρι να σταματήσει η κυβέρνηση της Συρίας τη χρήση απαγορευμένων χημικών όπλων".
Απευθυνόμενος στη Ρωσία και το Ιράν, ο Τραμπ ρώτησε: "Τι είδους έθνος θα ήθελε να συνδεθεί με τη μαζική δολοφονία αθώων ανδρών, γυναικών και παιδιών;"
Ο Συριακός στρατός βρίσκεται σε πλήρη συναγερμό και από την περασμένη Τρίτη εγκατέλειψε στρατιωτικές βάσεις για να μειώσει τις δυνατότητες ενδεχόμενης επίθεσης από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους του στη Γαλλία και τη Βρετανία.

* από το : ΑΠΕ-ΜΠΕ